Sessiz Avlu

Akşam, taş duvarlara usulca yaslanır, Bir kapı aralığında bekler eski sesler. Gölgeler uzar, avlunun kalbi susar, Uzakta bir ışık geceyi dengeler. Kırık bir testi gibi durur zaman, İçinde yağmurdan kalma ince bir iz. İnsan bazen kendi evine sığmadan, Bir hatıranın eşiğinde bulur kendini.