Sessiz Bir Akşamın Kıyısında

Akşam, yorgun bir kandil gibi eğildi suya, Gölgeler usulca çekildi eski duvarlardan. Bir kuş, adını bilmediğim uzak bir duaya Kanat açtı, görünmez yolların ardından. Ben yine bekledim, zamanın kapısında, Avuçlarımda solmayan bir ışıkla. Her susuş, başka bir söz bıraktı ardında; Gece büyüdü, kalbim kaldı açıklıkta.