Sessiz Bir Pencerenin Önünde

Akşam, masanın üzerinde unutulmuş bir mektup gibi durdu Pencereyi açtım, içeri yalnızca serinlik girdi Uzakta bir tren, adını bilmediğim bir yere çekildi Sokağın taşları yağmurdan sonra parladı Bir çocuk, cebindeki küçük gökyüzünü sakladı Ben de ışığı kapatıp beklemeyi öğrendim
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 39 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Ahmed Rıza Ahmedi Şiirleri

Tüm Ahmed Rıza Ahmedi şiirleri →