Sessiz Haritanın Kenarı

Akşam, masanın üstünde açılmış bir harita, nehirler ince bir ışıkla birbirine yaklaşır. Uzak şehirlerin adı yok artık; sadece rüzgâr, yönünü hatırlar. Bir sandalye boş kalır odada, kimse gitmemiş gibi ağır ve sakindir. Pencerenin önünde duran gölge, evden çok eski bir yolu gösterir. Gece, kâğıdı yavaşça kapatır. Sabah olduğunda elimizde bir yolculuktan kalan küçük, sıcak bir iz vardır.