Sessiz Kapı

Gecenin içinden ince bir kapı geçer, kimse açmaz onu, yine de ışık sızar. Adını bilmediğim bir yolun kıyısında kalbim, eski bir saat gibi susar. İçeride belki suyun hafızası vardır, belki unutulmuş bir kuşun gölgesi. Ben yalnızca eşiğe bıraktım sesimi, sabah bulsun diye kendi yankısını.