Sessiz Ufuk

Akşamın eşiğinde ağırlaşır gökyüzü, Uzakta bir ışık kalır, sönmeyen. İnsan, kendi içinden geçerken bazen Bir yol bulur, adını bilmeden. Rüzgâr eski yaprakları savurur, Toprak saklar ayak izlerini. Karanlık büyüse de kalpte bir yerde Sabah bekler sessizce kendini.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 38 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Necmettin Halil Onan Şiirleri

Tüm Necmettin Halil Onan şiirleri →