Sessizliğin Eşiğinde

Akşam, duvarlara ince bir gölge serer, Uzakta bir saat ağır ağır susar. İnsan, kendi içinden geçen yolları dinler, Her adımda başka bir soru belirir, uzar. Gözlerimde kapanmamış bir pencere kalır, Oradan yıldızlara değil, zamana bakarım. Bir ömür, avuçta dağılan kumlar gibi dalar; Yine de her zerresinde bir anlam ararım.