Sessizliğin Eşiğinde

Akşam, taş duvarlara yavaşça iner, Uzak tepelerde solgun bir ışık kalır. İnsan, kendi içinden geçen nehri dinler, Adını koyamadığı bir kapı aralar. Bir yaprak düşer; zaman onu incitmez, Toprak, her vedayı derinlikle saklar. Kalbin kıyısında sönmeyen bir iz, Gece boyunca sessizce parlar.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 42 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Friedrich Hölderlin Şiirleri

Tüm Friedrich Hölderlin şiirleri →