Sessizliğin Eşiğinde

Akşam, taş duvarlara yaslandı, uzakta bir kapı usulca kapandı. İçimde kalan sözler, gölge gibi kendi yolunu aradı. Bir avuç rüzgâr taşıdım avucumda, çocukluğun unuttuğu bir avludan. Gece büyüdükçe anladım: insan, en çok sustuğu yerde duyulur.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 36 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Mahmud Kiyani Felahe Şiirleri

Tüm Mahmud Kiyani Felahe şiirleri →