Sessizliğin Kıyısında

Akşam, eski taşlara yavaşça iner, Günün yorgunluğu susar avlularda. Bir gölge, uzak bir kapıyı dinler, Unutulmuş bir ses arar duvarlarda. İçimde adı konmamış bir yol var, Ne başlangıcı belli ne de dönüşü. Her adımda başka bir gökyüzü doğar, Gece saklar kalbin son görüşünü.