Sessizliğin Kıyısında

Akşam, eski bir kapı gibi kapandı şehre, Sokak lambaları sustu birer birer. İçimde, kimsenin bilmediği bir nehir Kendi yolunu aradı karanlıkta. Bir pencere açık kaldı uzaklarda, Perdesi rüzgârla konuştu gece boyunca. Ben, unutulmuş bir sözü taşır gibi Sabaha kadar bekledim sessizce.