Uzak Bahçe

Uzakta, kimsenin görmediği bir bahçe vardı, Yağmurdan sonra kokusu rüzgâra karışan. Oraya giden yollar silinmiş olsa da Toprak, ayak seslerini hatırlardı. Bir gün bütün kapılar açılır diye Sessizce bir tohum bıraktım avucuma. Karanlık, sonsuz bir duvar değildi; İçinde sabahı taşıyan bir odaydı.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 43 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Huşeng İbtihac Şiirleri

Tüm Huşeng İbtihac şiirleri →