Uzakta Bir Işık

Uzakta bir ışık yandı, gece bölündü ikiye, İçimde saklı bir umut yürüdü sessizce kıyıya. Karanlık uzun olsa da yolun sonu görünür, Bir gönül dayanır mı hiç kendi verdiği sözden geriye? Sabahın ilk serinliği değdi yorgun yüzüme, Dünya yeniden kuruldu, ince bir sesle içimde. Kırılmış dallar yeşerir, susmuş çeşmeler çağlar; İnsan kendini bulurmuş, beklediği o ışıkta.