Uzakta Kalan Ev

Bir ev kaldı içimde, kapısı rüzgâra açık, Duvarlarında çocukluğumun solgun ışığı. Her akşam başka bir yola bakar pencerem, Dönüşün sesini arar sessizce taşlık avlu. Şimdi şehirler değişiyor avuçlarımda, Bir tren geçiyor, yüzümde eski bir akşam. Uzaklık, adını söyleyince küçülmüyor; Yine de kalbim, eve giden yolu saklıyor.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 47 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Jale İsfahani Şiirleri

Tüm Jale İsfahani şiirleri →