Uzakta Kalan Ev

Bir ev vardı, penceresinde akşamın ince soluğu, kapısında unutulmuş bir anahtarın sessizliği. Ben gittim; duvarlar benden önce öğrendi ayrılığı, yollar, adımı taşımadan da uzadı. Şimdi hangi şehirde açılır o eski perde, hangi yağmur vurur masanın boş yerine? Bir ev bazen yalnızca dönülecek yer değildir; insanın içinde taşınan, suskun bir gökyüzüdür.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 50 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Marina Tsvetaeva Şiirleri

Tüm Marina Tsvetaeva şiirleri →