Uzakta Kalan Işık

Akşam, taş duvarlara yorgun bir renk bırakır Bir pencere içinde çoğalır sessizlik Ben, adı unutulmuş bir yolun kıyısında İçimde sönmeyen küçük bir ışık taşırım Gece, şehrin üstüne ağır ağır iner Yıldızlar suskunluğun dilini öğretir Her kayıp, başka bir kapının eşiğinde İnsana yeniden bakmayı hatırlatır
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 44 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Sezai Karakoç Şiirleri

Tüm Sezai Karakoç şiirleri →