Yıldızlara Yakın
Gece, şehrin gürültüsünü geride bırakır, Dağların üzerinde derinleşir gökyüzü. Her yıldız, uzak bir düşünce gibi, Sessizce çoğaltır insanın içini. Dünyanın sın...
Platforma son eklenen şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
Gece, şehrin gürültüsünü geride bırakır, Dağların üzerinde derinleşir gökyüzü. Her yıldız, uzak bir düşünce gibi, Sessizce çoğaltır insanın içini. Dünyanın sın...
Akşam, taş duvarlara ince bir gölge bırakır Uzakta sönen sesler içime doğru çekilir Bir kapı aralanır, ardında adsız bir yol Ve kalbim, bilinmeyene sessizce eği...
Penceremde sabahın solgun mavisi Dün geceden kalmış bir düş gibi durur Sokaklar uykudan kalkarken ağır ağır İçimde görünmeyen bir gökyüzü kurulur Ne yakın sayı...
Dallar çıplak, fakat bahçe suskun değil Karın altında derin bir hazırlık var Kuru yaprakların arasında saklanan tohum Baharın adını kimseye söylemeden taşır Be...
Bir çan sesi geçti akşamın içinden Nereden geldiğini kimse bilmiyordu Ses, boş evlerin ve kapalı yolların Üzerinde görünmez halkalar kuruyordu Bir an durdu büt...
Uyandığımda odada solgun bir ışık Perdede geceye ait ince bir iz vardı Bir düş, avuçlarımda su gibi durdu Tutmak istedikçe sessizce uzaklaştı Yine de boş değil...
Akşam, rayların üstünde ağırlaşır, Bir düdük böler suskun göğü. Giden trenin ardında kalır Adını bilmediğim bir özlem duygusu. Peronda eski bir ışık titrer, Va...
Sabah, taş duvarlara yaslanır, Pencerelerde çoğalır yüzler. Her sokak kendi sırrını saklar, Kaldırımda susar eski sözler. Bir çocuk göğe kâğıt bırakır, Rüzgâr ...
Mürekkep koyulaşır masada, Saat, duvara çekingen vurur. Söylenmemiş her cümle burada Kendi gölgesine doğru yürür. Mektubu katlar, pencereyi açarım, Ay ışığı kâ...
Kıyıda paslanmış bir saat, Dalgaların dilini dinler. Zaman burada ağır bir kanat, Her dönüşte biraz daha silinir. Uzakta bir yelken beyazlar, Deniz, günü usulc...
Kar, çatılara sessizce iner, Sokaklarda mavi bir soluk var. Bir pencere ardında biri güler, Soğuk gecede sıcak bir iz bırakır. Üşüyen ağaç dalları arasında Kır...
Akşam, taş duvarlara ince bir gölge bırakır Bir pencere kapanır, biri hâlâ açık kalır Sokak lambaları nöbet değiştirirken Kent, adını unuttuğu insanları hatırla...
Bir terazinin kefesinde ekmek vardı Ötekinde söylenmemiş sözler Ağırlığı ölçen eller değişti Ama açlık aynı yerde bekledi Sabah olunca dükkânlar açıldı Herkes ...
Tren kalkmadan önce herkes sustu Valizlerde yarım kalmış mektuplar vardı Bir çocuk raylara bakıp sordu: Dönüş bileti hangi cebimizde? Peron boşaldı, rüzgâr kal...
Duvar yükselirken taşlar konuşmadı Harç, aralarındaki boşluğu doldurdu Bir tarafta bayraklar asıldı Öte tarafta gökyüzü daraldı Gece, duvara ince bir kapı çizd...
Güneş doğdu, defterler açıldı Dün yapılanlar yeniden yazıldı Bir fincan çayın buharında Küçük kararların büyük izi vardı Bugün kimsenin yerine konuşma Önce kim...
Akşam, taş duvarlara yavaşça eğildi Uzak çanlar göğün içinden geçti Bir yaprak, unutulmuş bir işaret gibi Karanlık avluda tek başına kaldı Ben sustum; çünkü sö...
Sabah, kapının eşiğine serin bir ışık bıraktı Henüz kimse uyanmamıştı kentte Duvarlarda geceye ait gölgeler İnce bir su gibi geri çekildi Eşiği geçince değişme...
Sönmüş ateşin çevresinde toplandı eller Küller, eski günlerin sessiz haritasıydı Hiçbir kıvılcım kendini öne sürmedi Yine de sıcaklık dipte saklandı Sonra göğü...
Bahçenin ortasında eski bir saat vardı İbreleri öğleden sonra durmuştu Güller, zamanı bilmeden açıyor Arılar kendi düzeninde dönüyordu Ben bekledim; saat ilerl...
Deniz, gece boyunca taşlara dokundu Karanlıkta sınırlarını yeniden çizdi Kıyıda kalan tek fener Suyun üstüne ince bir yol serdi Oraya varmak için yola çıkmadım...
Akşam, perdelerin kıyısında durur, Masanın üstünde soğuyan bir ışık. Duvarlar, unutulmuş sesleri saklar, Saat yürür; kimseye söylemeden. Bir kitap kapanır, dün...
Deniz, kapının önünde bekler, Her dalga başka bir haber taşır. Evde eski bir sandalye, Pencerede solgun bir sabah vardır. Gidenlerin ardından kalan şey Ne ayak...
Bahçede yaprakların dili değişti, Toprak, yazdan kalan kokuyu örttü. Bir kuş kısa bir çizgi çizdi göğe, Sonra uzaklığın içine söndü. İnsan da mevsimler gibi su...