Platforma son eklenen şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
Sabahı bir avuç ışıkla karşıladım, Çıplak dallarda serin bir rüzgâr. İhtiyacım olmayan her şeyi bıraktım, Omzum hafifledi, yol kısaldı. Bir kapı açıldı dostumu...
Sofrada çoğalan tabaklar değil, Birbirine yaklaşan seslerdi. Dışarıda şehir telaşla akarken İçeride zaman bize yer açtı. Bir dostun bakışında dinlenir insan, Y...
Dalgalar kıyıya her gün döner, Hiçbiri aynı biçimde kırılmaz. Ben de değişen düşüncelerime baktım, Hiçbirini sonsuza dek tutmadım. Bir nefes aldım, dünya küçül...
Gecenin kıyısında sayılar uyur, Her biri başka bir yıldızın izi. Sessizlik, görünmeyen bir düzen kurar, Evren dinler kendi iç sesini. Bir çizgi uzar karanlığın...
Bir tel titrer, gök hafifçe eğilir, Ses, uzak taşlara dokunur. Dünyanın kalbinde saklı bir ölçü, Her nefeste yeniden okunur. Ne yüksek ses ne de derin susuş, T...
Gökyüzü bir üçgen çizdi sabaha, Güneş köşesine ışık bıraktı. Ufukta uzanan ince bir doğru, Geceyle gündüzü birbirine kattı. Adımlar ölçüldü taşlı yollarda, Göl...
Her insan taşır içinde bir terazi, Bir yanı soru, bir yanı cevap. Dışarıda dünya hızla değişirken, İçeride kalır eski bir hesap. Kendini dinleyen bulur yönünü,...
Bir nokta sandım kendimi önce, Haritanın kenarında unutulmuş. Sonra çizgiler geçti içimden, Uzak yollarla birbirine tutunmuş. Her başlangıç başka bir kapıydı, ...
Taşın içinde saklı bir ırmak, uykudan önce kıpırdar. Kıyı sandığın her şey, suyun sabrıyla değişir. Bir adım atarsın, aynı yere dönemezsin. Yol, ayak izini sil...
Gece, kendi gölgesini taşır; uzak bir yıldız bunu bilir. Sessizlik derinleştikçe küçük bir ışık büyür içimizde. Ateş, külü reddetmez, kül de ateşi unutmaz. Her...
Su, kıyıya adını sormaz, önüne gelen göğü taşır. Ben de yüzümü eğip geçen zamana bakarım. Nehir ilerlerken aynı ses kalmaz geride. Bir anın içinden geçer insan...
Bir yanda sabahın serinliği, bir yanda akşamın koru. İki uzak ses birleşince ufukta yeni bir anlam doğar. Kendime karşı yürürken benden eksilen ben değilim. Ça...
Rüzgâr dalları dağıtır, dallar rüzgâra biçim verir. Görünen karmaşanın altında sabırlı bir düzen soluk alır. Her ses kendi yankısını bulur, her susuş bir kapı ...
Gündüz vakti bir fener taşıdı, Kalabalığın ortasında sessizce. Aradığı insan değil yalnızca, Kendine bakmayı unutmamış bir yüzdü. Çarşı gürültüyle akıp giderke...
Bir taş kadar az şey istedi, Bir gölge kadar kısa tuttu yükünü. Dünyanın sandıklarını açtıkça İçinden ağır bir sessizlik çıktı. O ise ellerini boş bıraktı, Rüz...
Güneşin altında herkesin Birbirine benzeyen sözleri vardı. O, susmanın serin kıyısında Kendi sesini yeniden duydu. Bir hükümdar yaklaştı yanına, Dileğini sordu...
Üzerindeki fazlalıkları bıraktı, Sözlerin süsünü, kapıların kilidini. Bir düşünceyi çıplak taşıdı: İnsan, kendinden kaçınca küçülür. Meydanlarda yankılandı adı...
Sabah, boş bir kap gibi açıldı, İçine yalnızca gün ışığı doldu. Ne altın istedi ne alkış; Bir nefes, bir gökyüzü yeterdi. Uzakta şehir telaşla büyürken O, küçü...
Dışarıda rüzgâr, kapıda dünya, Her ses kendi yönüne çağırır beni. Ben bir eşiğin sessiz taşında Kendime dönmeyi öğrenirim. Elimde olmayanı göğe bırakırım, Avuc...
Ne fazla isterim sabahı, Ne de geceye kırılırım. Her saatin kendi payı var, Ben payıma düşenle tamamlanırım. Bir söz seçerim öfkenin önünden, Bir duruş bırakır...
Rüzgâr yönünü sormaz bana, Bulutlar kararımı beklemez. Yol, önümde açılmasa bile Adım atmak içimde eksilmez. Direnmek her zaman duvar örmek değil, Bazen akışa ...
Günün kalabalığından geriye Bir avuç seçim kalır elimde: Susmak mı, kırmak mı, Beklemek mi, anlamak mı? Küçük bir kararın gölgesinde Bütün bir akşam değişebili...
Kapıyı dışarıda aradım önce, Taş duvarlarda, uzak yollarda. Sonra anladım: Anahtar, İçimde susturduğum telaşta. Şimdi geleni karşılarım, Gideni tutmadan uğurla...
Sessizce büyür taşın gölgesi, Bir nehir kendini arar kıyıda; Dünya, adını söylemeden Kendi düzenini kurar. İnsan bakar uzaklara, Sorular taşır avuçlarında; Cev...