Platforma son eklenen şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
Bir pencere açılır sabahın içinde, Yağmur, çatılara ince çizgiler çizer. Aynı dünya, farklı gözlerde Bambaşka bir anlamla belirir. Bakmak yetmez; görmek gereki...
Bir kapı durur içimde, anahtarı avucumda değil; karar vermeden önce bile büyür sessizliğin yükü. Yol, adım atınca görünür, karanlık geride kalmaz. İnsan kendin...
Gece, şehrin taşlarına ince bir gölge bırakır. Bir soru yürür içimden: Ben miyim beni arayan? Cevap, uzak bir çan gibi sönüp yeniden duyulur. İnsan bazen susar...
Pencereyi açtım; rüzgâr içeri girmedi, ama uzak ihtimaller perdeleri kıpırdattı. Bir uçurum değildi bu, henüz seçilmemiş bir yön. Kalp, korkunun içinden özgürl...
Herkes uzaklaştığında bir sandalye kaldı odada. Oraya oturdu sessizlik, bana kendimi sordu. Ne övgü istedi ne bağış, sadece açık bir yüz. İnsan, kendi tanığıyk...
Karanlık bütünüyle karanlık olamaz, diye düşündüm; bir nefes bile yeter gecenin sınırını değiştirmeye. Umut büyük sözler istemez, bazen kapı aralığında durur. ...
Kapının önünde duran akşam, adını söylemeden geçer içimizden; bir eşik, iki suskunluk arasında bizi kendimize bırakır. Uzakta bir taş ısınır güneşten, yol, aya...
Saat, duvarda ilerleyen bir gölge, gün, avuçta çözülen ince bir ip. Geçmiş arkamızda durmaz yalnızca; bazen önümüzde açılan bir kapıdır. Gelecek, uzak bir ses ...
Ağaçlar karanlığı çoğaltırken bir açıklık belirir sessizce. Görmek, ışığa sahip olmak değil, gözlerin beklemeyi öğrenmesidir. Yaprakların arasında kaybolan yol...
Bir ev kurduk taşlardan değil, geri dönen seslerden. Penceresinde sabah durdu, kapısında unutulmuş bir soru. İçeride hiçbir eşya konuşmadı, ama duvarlar bizi d...
Gece, sözcüklerin üzerini örttü; uyuyan harfler birbirine yaklaştı. Bir cümle kurulmadan önce sessizliğin içinden geçti. Sabah olduğunda tek bir kelime kaldı, ...
Taşların arasında bekler meydan, adımlar geçer, sesler kalır. Bir söz yükselir kalabalıktan, karanlıkta yön arar. Kimse yalnız taşımaz sabahı, pencereler birbi...
Gece, masanın üstünde ince bir ışık, unutulmuş sorulara eğilir. Cevap değil, uyanık kalmak bazen en uzun dirençtir. Bir insan durur kendi içinde, sessizlik ona...
Bir bavulda birkaç gömlek, bir adres, yarım kalmış bir dil. Yol uzadıkça insan anlar: yurt, bazen bir başkasının sesidir. Haritalar değişir gecede, isimler sil...
Özgürlük, boşluk değildir yalnız, birlikte açılan dar bir aralık. Oradan geçer ilk cesaret, arkasından başkalarının adımı. Rüzgâr karar vermez bizim için, ama ...
Bir masa, iki sandalye, uzakta çoğalan insan sesleri. Dünya, sahip olduğumuz değil, birbirimize bıraktığımız şeydir. Bakmak yetmez, adını sormak, kırılanı sess...
Sokak lambaları sönerken şehir kendi gölgesini katladı, kimsenin bilmediği bir yola bıraktı. Bir cepte eski bir bilet, diğerinde silinmiş bir adres; yolculuk b...
Pencerede biriken buğu, gecenin son cümlesini saklar. Dışarıda tramvaylar geçer, uykudan uyanmış zaman gibi. Bir kuş konar çatının kenarına, kanatlarında uzak ...
Tozlu raflarda uyur yıllar, kapağı kapanmış defterler gibi. Bir el dokununca kıpırdanır sessizlik, unutulmuş bir oda yeniden derinleşir. Işık, kâğıdın kenarınd...
Kalabalık ilerler meydandan, yüzler birbirine değmeden. Her adım, taşların altında başka bir günün izini uyandırır. Akşam olduğunda sesler azalır, şehir kendin...
Kapının önünde duran rüzgâr, içeriden daha eski görünür. Eşik, iki sessizlik arasında ince bir çizgi çizer. Adım atmak kolay değildir; arkada kalan da önde bek...
Bir aynaya baktım, yüzümden önce sorular çıktı karşıma. Her çizgi, unutulmuş bir kararın sessizce geri dönen gölgesiydi. Dışarıda şehir, kendini satıyordu; ışı...
Saatler duvarda ilerlemiyor, sanki zaman da randevu bekliyor. Sandalyeler birbirine yaslanmış, kimse ilk sözü söylemeye cesaret edemiyor. Kapı açılıyor; içerid...
Meydanda binlerce ses vardı, her biri kendi yankısını arıyordu. Bir çocuk, kalabalığın ortasında avuçlarına küçük bir sessizlik aldı. Sonra rüzgâr değişti, bay...