Yol Üstündeki Ağaç

Kervanlar geçerken gölgesini verdi, Yağmurda dallarını bir çatıya çevirdi. Kimse sormadı yaşını, kimse bilmedi adını, O, yolcuların sessiz dostu olarak büyüdü. Bir gün baltanın sesi düştü toprağa, Kuşlar gökyüzünde yönünü şaşırdı. Bir ağacın yokluğu anlaşılınca, Yol, kendi yalnızlığını hatırladı.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 39 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Ömer Seyfettin Şiirleri

Tüm Ömer Seyfettin şiirleri →