Zamanın Eşiğinde

Bir taşın üzerinde yıllar uyur, Rüzgâr, geçmişten kalan izleri siler. Her adım başka bir kapı bulur, Her kapı içimizde yeni bir yer açar. Ne dün bütünüyle uzak, ne yarın yakın, An şimdi, ince bir köprü gibi. İnsan yürür; ardında susar toprak, Önünde çoğalır göğün derinliği.