Bir el uzanır düşene, Bir söz yumuşatır sert günü. İyilik, uzak bir yasa değil, İçimizde büyüyen ortak yönü. Kendimizi başkasında görünce Dünya biraz daha anlaşılır. Kalbin ölçüsü değişse bile Merham...
Bir kapı aralık kaldı, İçeride cevaplar değil, sorular vardı. Adım attıkça çoğaldı yollar, Her sessizlik başka bir iz bıraktı. Bilmek, bazen durup bakmaktır; Aceleyi düşünceden ayırmak. Kuşku yalnızc...
Karanlık bir odada sorular büyür, Bir mum, duvarlarda yeni yollar çizer. Akıl, sessizliğin kapısını aralar, Görünmeyen gerçeğe adım atar. Her cevap, başka bir eşiği açar, Deney toprağa düşen sabırlı ...
Kesin sandığım taşları kaldırdım, Altlarından başka sorular çıktı. Dünya, kapalı bir sandık değil, Her bakışta yeniden kurulan bir yapıydı. Şüphe, yıkmak için değil, Daha sağlam bir temel aramak için...
Bir kapı durur duvarın içinde, Anahtarı ne taşta ne de demirde. İnsan, kendi sesini duyduğu yerde Bulur geniş göğü dar bir şehirde. Kimse başkasının gölgesi olmasın, Her kalp kendi ışığını taşısın. Ö...
Aynı yağmur iner farklı çatılara, Aynı rüzgâr dokunur her yaprağa. Bir başkasının sesini dinleyen, Kendi kalbinde yer açar dünyaya. Bahçeler tek renkle güzelleşmez, Çiçekler yan yana öğrenir baharı. ...
Gece, pencereme eğilip sordu: İnsan neden kendi gölgesinden kaçar? Cevap aradım yıldızların içinde, Her yıldız başka bir susuşla parlar. Sonra anladım, soru bir yolmuş, Varınca bitmeyen, içe kıvrılan...
Saat ilerler, gölgeler değişir, Duvarlarda yorgun bir akşam gezinir; Zaman, avuçtan kayan ince su, Her anı başka bir biçime çevirir. Fakat bir düşünce durabilir bazen, Bir anın içinde sonsuzca kalır;...
Bir pencere açılır sabahın içinde, Yağmur, çatılara ince çizgiler çizer. Aynı dünya, farklı gözlerde Bambaşka bir anlamla belirir. Bakmak yetmez; görmek gerekir, Görmek yetmez; adilce düşünmek. İnsan...
Bir kapı durur içimde, anahtarı avucumda değil; karar vermeden önce bile büyür sessizliğin yükü. Yol, adım atınca görünür, karanlık geride kalmaz. İnsan kendini seçtiğinde aynada başka biri uyanır....
Bir bavulda birkaç gömlek, bir adres, yarım kalmış bir dil. Yol uzadıkça insan anlar: yurt, bazen bir başkasının sesidir. Haritalar değişir gecede, isimler silinir istasyonlardan. Yine de bir el uzan...
Özgürlük, boşluk değildir yalnız, birlikte açılan dar bir aralık. Oradan geçer ilk cesaret, arkasından başkalarının adımı. Rüzgâr karar vermez bizim için, ama yelkeni hatırlatır. Bir dünya, her gün y...
Kalabalık ilerler meydandan, yüzler birbirine değmeden. Her adım, taşların altında başka bir günün izini uyandırır. Akşam olduğunda sesler azalır, şehir kendini dinlemeye başlar. Bir kapı kapanır uza...
Meydanda binlerce ses vardı, her biri kendi yankısını arıyordu. Bir çocuk, kalabalığın ortasında avuçlarına küçük bir sessizlik aldı. Sonra rüzgâr değişti, bayraklar sustu. Söylenenlerin ardında başk...
Rüzgâr, ağaca bir yön vermez, yaprakların arasından geçer yalnızca. Bir an yeşil olan gökyüzü, sonra göğün kendisine karışır. İnsan da böyle değişir: varacağı yere varmadan, bir başka başlangıcın eşi...
Sokaklar birbirini tanımaz burada, her köşe başka bir ihtimali saklar. Duvarlarda yön gösteren işaretler değil, unutulmuş karşılaşmalar vardır. Bir kapı açılır, içeride yol başlar; bir ses duyulur, ş...
Haritada beyaz bir alan, uzaklığın değil, sorunun rengidir. Parmak değdikçe yer değiştirir dünya, çizgi kendi sınırını siler. Bir ev ararız, penceresi açık, içinde kimse yaşamasa da. Bazen bulunmak, ...
Duvarları olmayan bir bahçe düşledim, Her düşünce kendi rüzgârını seçiyor. Kimi gölgede dinleniyor, Kimi bilinmeyene doğru büyüyor. Özgürlük, yalnız kapıyı açmak değil, Başkasının yoluna da yer bırak...
Bir kelime doğar, odanın yönü değişir, masadaki gölge kendine yeni bir ad bulur. Düşünce, görünmeyen bir kapıyı aralar; uzak bir ses, duvarların ardında büyür. Kentin üstünde ağırlaşırken akşam, her ...
Pencereyi açınca içeri yalnız rüzgâr girmez, uzak mahallelerin telaşı da duyulur. Bir çocuğun sorusu, eski bir kitabın kenarında uyuyan cevapları yerinden kaldırır. Gökyüzü herkes için aynı görünse d...