Uzakta Kalan Şehir

Akşam, eski bir harita gibi açıldı önümde, Sokakların adı silinmiş, taşları hâlâ sıcaktı. Bir pencere, çocukluğumdan kalan sessiz bir işaret, Kapanırken içimde uzun bir ışık bıraktı. Şimdi başka bir göğün altında yürüyorum, Adımlarım hiçbir kapının dilini bilmiyor. İnsan, uzaklaştıkça büyütüyor evini; Bir şehir değil, kalbin içinde bir yankı taşıyor.