Göçmen Rüzgâr

Rüzgâr, cebinde taşıdığı tozla geldi, Uzak tepelerin kokusu vardı saçlarında. Bir bavulun kenarına oturup dinlendim; Yollar uzadıkça küçüldü dünya. Gittiğim her yerde bir gölge bıraktım, Döndüğümde beni tanımasın diye. Yine de içimde ince bir dal filizlendi: İnsan, umudu en çok kaybolurken büyütür.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 43 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Nader Naderpour Şiirleri

Tüm Nader Naderpour şiirleri →