Sessizliğin Haritası
Şehrin üstünde solgun bir akşam durur, Pencereler, unutulmuş adlar gibi kapanır. Bir saat, zamanı değil, bekleyişi ölçer; Sokaklar içimizden geçer, kimse anlamaz. Uzakta bir ışık titrer, sonra çoğalı...
Şehrin üstünde solgun bir akşam durur, Pencereler, unutulmuş adlar gibi kapanır. Bir saat, zamanı değil, bekleyişi ölçer; Sokaklar içimizden geçer, kimse anlamaz. Uzakta bir ışık titrer, sonra çoğalı...
Dün, masanın üzerinde unutulmuş bir anahtar, Bugün, açılmayan kapıların ağırlığı. Yarınsa henüz çizilmemiş bir çizgi; Üçü de aynı avuçta bekler. Bir çocuk sesi iner avluya, Duvarlar kısa bir süreliği...
Bir soru düşer eski taşlara, iz bırakır ateşin çevresinde. İnsan, bilmediği yere bakarak kurar ilk yarının cümlesini. Sonra yollar çoğalır zihinde, haritalar sığmaz avuçlara. Bilgi büyür; fakat her c...
Kentler birbirine bağlanırken uzaklar küçülür, sesler artar. Yine de bir insanın içindeki sessizlik kendi adresini saklar. Dünyayı tek bir ağa örsek de kalp tek başına karar verir. En büyük bağlantı ...
Bir harita açılır masanın üzerinde, şehirler birbirine yaklaşır çizgilerle. Oysa her sınırın ardında başka bir çocukluk saklıdır. Deniz, adını bilmediğimiz kıyılara aynı maviyle vurur akşamları. İnsa...
Bir kıyıda eski bir şarkı, diğerinde yeni bir rüzgâr vardı. Ben ikisini birden dinledim, kalbim dar bir köprüye dönüştü. Gece boyunca taşındı ışıklar, sudan suya, evden eve. Her dil başka bir kapıydı...
Gece, haritaların üstüne iner, Karanlıkta kıtalar yer değiştirir. Bir çizgi kırılır denizin altında, Bir başka kıyı sessizce belirir. Dünyanın derininde ağır bir ritim, Uzak volkanlara kadar uzanır. ...
Bir soru düşer akşamın eşiğine, Cevap, hemen görünmez karanlıkta. Yolunu arayan küçük bir merak, Yıldız gibi çoğalır zihinde. Her bilgi yeni bir pencere açar, Her pencere başka bir ufuk getirir. İnsa...
Haritalar açılır gecenin içinde, Rüzgâr gezinir eski bir gemide. Her liman başka bir dil, başka yüz, Her yolculukta değişir gündüz. Döneriz sonunda bildiğimiz yere, Ama aynı kalmayız dönüşte bile. Uz...
Bir yolun kenarında durdum, geçenleri saymadım bu kez; her yüz, kendi yağmurunu taşıyor, her adım başka bir sabah. İlerlemek, hızla gitmek değil, bazen yönünü yeniden seçmektir; insan kendine vardığı...
Yolun taşını başkası seçse Adımların eksik kalır. İnsan kendi sorusunu bulunca Ufuk, içinden açılır. Korku kapıda bekleyebilir, Şüphe omzuna dokunabilir. Yine de kendine doğru yürüyen Bir gün kendi ı...
Bir adım atar insan, karanlık biraz geri çekilir. İçinde saklı duran ses, nihayet kendini duyurur. Yol uzun olabilir, ama beklemek de bir yoldur. Bugün avuçlarına aldığın cesaret, yarın bir başkasına...
Bir kapı aralanır sessizliğin içinden, Adını bilmediğim bir ışık düşer avluma. Kalbim, uzun bir yolun yorgun yolcusu, Dinlenir görünmeyen bir duanın yanında. Ne aradığımı sormaz gece, Yalnızca yıldız...
Uzak sandığım yollar meğer Göğsümde başlayan dar bir çizgiymiş. Her kavşakta başka bir ses, Her susuşta kendime açılan bir pencereymiş. Yürüdükçe çoğalmadı dünya, Ben içimdeki yükleri bıraktım. Sonun...
Akşam, yorgun bir kandil gibi eğildi suya, Gölgeler usulca çekildi eski duvarlardan. Bir kuş, adını bilmediğim uzak bir duaya Kanat açtı, görünmez yolların ardından. Ben yine bekledim, zamanın kapısı...
Tozlu bir defter açıldı masanın üzerinde, Kurumuş yaprak kokusu doldu odaya. Bir çizgi, bir tarih, yarım kalmış bir cümle; Hepsi başka bir kapı araladı hatıraya. Geçmiş, uzak bir şehir değildi aslınd...
Bir yol uzanıyor sabahın içinden, üzerinde ayak sesleri, kırık gölgeler. Kim bilir hangi ayrılık taşımış bu taşları, hangi dönüş umutla çevirmiş köşeyi. Ben durup ufka bakıyorum bugün, uzaklık, adını...
Sokaklarda eski sesler dolaşıyor, duvarlar unutmadı geçen yılları. Bir çocuk kahkahası kalmış avluda, bir kadın, pencerede akşamı bekliyor. Şehir, susarak anlatıyor kendini, köprülerinde zamanın ağır...
Bir fotoğraf duruyor masanın ucunda, yüzler zamana karşı sessiz ve genç. O günün güneşi hâlâ üzerlerinde, bugünün gölgesi çerçeveye sığmıyor. Bakınca anlıyorum, hiçbir an kaybolmuyor, sadece başka bi...
Camda çoğalan ışıklara bakıyorum, her biri başka bir hayatın izi. Bir apartman boşluğunda büyüyen ses, gecenin kalbine açılan gizli kapı. Şehir, yüzünü bana çevirmeden bütün hikâyelerini omuzlarıma b...