Yol, cebimize harita koymadı, Sadece taşları ve yağmuru gösterdi. Her dönemeçte başka bir yüzle, Kendimize çıkan kapılar verdi. Şimdi geriye bakan gözler bilir: Uzaklık, yalnız mesafeden değildir. İn...
Denizden gelen mektubun kenarları kıvrılmış, Mürekkebi uzak kıyıların adını taşıyordu. Okuyan kişi, yıllardır kapalı tuttuğu Bir pencereyi içinden açtı. Kelimeler kısa, bekleyiş uzundu, Her satırda b...
Meydandaki saat, öğleni iki kez söyledi, Kimse zamanı düzeltmek için yaklaşmadı. Çünkü herkesin cebinde taşıdığı Başka bir günün anahtarı vardı. Gölge uzadıkça dükkânlar kapandı, Sokaklarda eski ayak...
Bahçede kimsenin oturmadığı bir sandalye, Sabahları güneşle birlikte yer değiştirirdi. Onu kimse taşımadığını söylerdi herkes, Yine de akşam başka bir köşede bulurlardı. Üzerine düşen yapraklar birik...
Yol, ayak izlerimden önce uzanır, Taşların altında saklıdır yönü. Her dönemeçte başka bir sabah uyanır, Her durakta değişir kalbin yükü. Bir ses var, dışarıdan gelmez hiçbir zaman, Ne rüzgârdadır ne ...
Bir odada tek başına kalan Kalbin duvarlara çarpan sesi, Uzaklarda bir başkasına ulaşır, Çünkü hiçbir acı yalnız değildir. Sözlerimiz eksik, ellerimiz yorgun, Yine de birbirimizi buluruz. İnsan, kara...
Uzun süre duvar sandığım yerde ince bir aralık buldum. İçeriden gelen ses benimdi, ama yıllardır onu başkasına benzettim. Kapıyı açınca dışarı çıkmadım; içimde daha geniş bir gök vardı. Kendini tanım...
Rüzgâr, kuru yaprakları meydandan geçirdi Her biri başka bir mevsimin haberini taşıyordu Ben göğe baktım, değişen bulutların altında Unutmanın da bir hatırlama biçimi olduğunu anladım. Bir yolcu durd...
Bir şehirden ötekine taşınan bavullar gibi İnsan da anılarını sessizce taşır Her durakta başka bir yüzünü bırakır Her ayrılıkta kendine biraz daha yaklaşır. Sonunda yol biter sanırken İçeride yeni bi...
Bir kapının önünde bekler akşam, İçeride unutulmuş bir ışık, dışarıda büyüyen sessizlik. Adım atınca değişmez dünya, ama insan kendi gölgesine başka bir ad vermeyi öğrenir....
Söylenmemiş cümleler birikir masanın kenarında, soğuyan çay gibi; her biri başka bir sabah bekler. Gece, kırık sesleri sakince toplar, karanlığın içinden bir yol açar ve suskunluğa küçük bir pencere ...
Bir çekmecede kaldı günün sırrı, Paslı bir anahtar, yarım bir yazı. Duvarlar bilir hangi akşamda Bir ev terk eder kendi yalnızlığını. Sabah olunca kapılar çoğaldı, Her biri başka bir yöne açıldı. İns...
Kaldırımlar yıldızları saklar, Yağmur, eski yolları yeniden çizer. Bir köşe başında bekleyen şehir, Kendi karanlığında yön gösterir. Adını bilmediğim sokaklardan Geçer içimde çoğalan adımlar. Her kay...
Bir odada unutulmuş saat, günün hangi yerinde kaldı bilmiyor. Perdeden süzülen solgun ışık, eski bir yüzü sessizce geri getiriyor. Raflarda bekleyen eşyalar suskun, her biri başka bir zamanı saklıyor...
Bu yol kaç ayak sesi saklamıştır Kaç ayrılık düşmüştür taşlarına Her dönemeçte başka bir gökyüzü Her gölgede unutulmuş bir yüz var Yürüdükçe çoğalıyor insanın içi Geride kalanlar omzunda sessizce Ufu...
Deniz çekildi, taşlar göründü; her biri başka bir susuştu. Uzakta bir tekne küçüldü, gökyüzü boşluğunu büyüttü. Ben kıyıda, avuçlarımda rüzgâr, bir sesin izini tuttum. Giden her şey dönmezdi belki, a...
Şehrin nabzı kaldırımlarda atıyor Her adım, başka bir hayatın kenarına değiyor Vitrinler uykusuz yüzleri çoğaltıyor Gece yarısı denizden tuz kokusu geliyor Bütün binalar bir anlığına hafifliyor İnsan...
Deniz çekildi, taşlar göründü Her birinde başka bir günün izi Rüzgâr, kıyıya eğilip usulca Adını bilmediğim şeyler anlattı. Güneş inerken çoğaldı gölgeler Bir çocuk kabuğunu cebine koydu Dünya, bütün...
Aynı göğe bakınca anladık, yalnızlık herkes için aynı değil. Bir el uzandı karanlığın içinden, bir başka el karşılık verdi. Sokaklar yeniden adını buldu, pencerelerde çoğaldı ışık. İnsan, insana yakl...
Akşam, duvarın rengini değiştiriyor, Saatler yavaşça susuyor odada. Bir fincanın kenarında bekleyen ışık, Günün son sözünü taşıyor dünyaya. Sokaktan geçen gölgeler çoğalıyor, Her biri başka bir düşün...