İnsanın Sesi
Bir odada tek başına kalan Kalbin duvarlara çarpan sesi, Uzaklarda bir başkasına ulaşır, Çünkü hiçbir acı yalnız değildir. Sözlerimiz eksik, ellerimiz yorgun, Yine de birbirimizi buluruz. İnsan, kara...
Bir odada tek başına kalan Kalbin duvarlara çarpan sesi, Uzaklarda bir başkasına ulaşır, Çünkü hiçbir acı yalnız değildir. Sözlerimiz eksik, ellerimiz yorgun, Yine de birbirimizi buluruz. İnsan, kara...
Uzun süre duvar sandığım yerde ince bir aralık buldum. İçeriden gelen ses benimdi, ama yıllardır onu başkasına benzettim. Kapıyı açınca dışarı çıkmadım; içimde daha geniş bir gök vardı. Kendini tanım...
Rüzgâr, kuru yaprakları meydandan geçirdi Her biri başka bir mevsimin haberini taşıyordu Ben göğe baktım, değişen bulutların altında Unutmanın da bir hatırlama biçimi olduğunu anladım. Bir yolcu durd...
Rüzgâr, ağaçların arasından geçerken Görünmez bir deftere notlar düşürdü. Kuru yapraklar çevrilen sayfalar gibi Bahçenin sessizliğinde biriktirdiği sesi büyüttü. Ben de bir kelime bıraktım eşiğe, Bel...
Gece, ağır örtüsünü kaldırır, Uzak tepelerde renklenir hava. Kırık bir dalda bile yaşam uyanır, Yeni bir gün ses verir toprağa. Dün kalan acılar susup dinlenir, Bugün başka türlü kurulur sözler. Bir ...
Bir kelime bıraktım masanın üstüne Sabaha kadar büyüdü, kök saldı Onu söylemek için yürüdüm içimde Her adımda başka bir kapı açıldı Şimdi sesim uzaklara uzanıyor Kırılgan ama açık bir gökyüzü gibi İn...
Çocukken gökyüzü yakındı, elimizi uzatsak değecek sanırdık. Şimdi bulutlar geçiyor üstümüzden, her biri başka bir vedanın adı. Yine de saklıyorum cebimde maviye benzeyen küçük bir taş. Dünya ne kadar...
Gecenin kıyısında bekleyen deniz, Söylemediği sözlerle kabarır. Bir sandal, karanlığın içinden geçerken Ufukta ince bir çizgi doğar. Belki sabah, sandığımız kadar uzak değil, Belki yol, adımlarımızla...
Yağmur dindi, taşlar konuşmaya başladı, her biri başka bir ayın ağırlığını taşıyordu. Sokak lambası suya eğilmişti. Bir çocuk, kaldırımda parlayan göğe baktı; uzakta bir kapı açıldı, gün henüz bitmem...
Ufukta ince bir çizgi, denizle göğü böler, Yolcunun avuçlarında eski sabahlar güler. Her adımda başka bir kapı, başka bir eşik, Gidenin ardında kalır gölgelerden bir beşik. Kervanlar geçer içimden, ç...
Söylenmemiş sözler uyur taş duvarlarda, Ay, ince bir çizgi bırakır avlularda. Bir kalp, susarak da anlatır kendini, Yeter ki dinleyen olsun karanlıklarda. Sabırla bekleyen sabah uzak değildir, En uzu...
Deniz, kıyıya aynı soruyla döner, taşlar cevap vermeyi öğrenmez. Bir çocuk, avucunda tuttuğu kabukta büyüyen uğultuyu dinler. Günün son ışığı çekilirken her yüz başka bir gölgeye dönüşür. Yine de suy...
Duvarda kırık bir saat duruyor, Akrep yelkovana küsmüş yıllardır. Evde herkes başka yere savrulmuş, Sessizlik odaları bölmüş yıllardır. Yine de sabahın ince sesinde, Bir kuş konar eski pencereye. Zam...
Şehir sabahı, bakır bir sesle uyandı, Çarşı yollarına serildi ilk ışık. Dün geceden kalan bütün kırgınlıklar Bir çeşme başında yıkandı. Ben kalabalığın içinden geçerken Her yüzün başka bir hikâyesi v...
Deniz, gece boyunca kıyıya ince bir ışık bırakıp çekildi. Kumlarda kalan parıltıya baktım, her dalga başka bir hatıraydı. Sabah yaklaşırken şehir uyandı, pencerelerde solgun yüzler belirdi. Bir ışık ...
Deniz çekilince taşlar görünür, suyun sakladığı eski parıltılar. Bir yaz akşamından kalma sesler kumların arasında hâlâ uyanık. Kıyıda oturup zamanı dinliyorum, dalgalar her gelişinde başka bir ad sö...
Sabah, camlarda ince bir çizgi, uykudan ayrılan evleri böler. Otobüsler uzak yerlere gider, her yüz başka bir hikâye söyler. Bir simitçinin avucunda sıcaklık, bir çocuğun cebinde mavi taş. Şehir büyü...
Masada açık duran eski defter, sayfalarında rüzgârın izi var. Bazı kelimeler silinmiş çoktan, bazıları hâlâ kapıyı çalar. Unutmak, düz bir yol değilmiş, dönemeçleri aynalardan geçermiş. İnsan kaybett...
Ayak izlerim kaldı taşlarda, yıllar üstlerinden geçse bile. Her dönüş, başka bir başlangıçtı, her ayrılık kendine açılan bir pencere. Yol, kim olduğumu sormadı, yalnızca yürümeyi öğretti. Uzaklarda ...
Dağların ardında bir ateş yanıyor, Dumanı göğün sessizliğine karışıyor. Bir adım daha atsam geçmişten uzağa, Belki kalbim kendi sesini duyuyor. Yollar uzun, taşlar soğuk, gök geniş, Her kayıp insana ...