Yağmur çekilince toprak konuştu, Kaldırımlar parladı ince bir ışıkla. Ağaçların dallarında unutulmuş damlalar, Günün ilk cümlesini yazdı yapraklara. Penceremi açtım, serinlik içeri doldu, Dün dediğim...
Bu sokak, yağmurdan sonra konuşur; taşlarında eski ayak izleri belirir. Bir pencere kapanır, bir perde kıpırdar, her ev kendi içindeki sesi gizler. Köşedeki ağaç yapraklarını saymaz, yılları gövdesin...
Sana yazdığım mektubu bir ağacın dalına astım Mürekkep yerine sabahın serinliğini, kâğıt yerine açık göğü kullandım Belki kuşlar okur, belki rüzgâr cümleleri başka yerlere taşır Ben artık cevabın han...
Sabah, perde aralığından içeri süzüldü, Masada unutulmuş bir fincanı aydınlattı. Dışarıda ağaçlar, geceyi üzerlerinden silerken, Dünya yeniden başlamayı denedi. Bir çocuk sesi yükseldi sokaktan, Gün,...
Bu patikayı yıllar önce Küçük bir gölge izleyerek geçmiştim. Şimdi ağaçlar daha yüksek, Ben o günlerden daha sessizim. Yapraklar yüzüme dokunduğunda Unutulmuş bir ses geri döndü. Bazı yollar bir yere...
Camda biriken yağmur, şehri bölüyordu Her damla başka bir yolun iziydi Sokağın ucunda duran eski ağaç Göğe ulaşmanın sessiz biçimiydi Bir çocuk avucuyla buğuyu sildi Uzakta mavi bir çizgi belirdi Dün...
Rüzgâr, kuru yapraklarla konuştu Ben sustum, dinledim kıyıda Bir şeyin gitmesi için Önce avuçların açılması gerekti Uzakta bir ağaç eğildi Kökleri yerinde, dalları seferdeydi Bana şunu söyledi sessiz...
Rüzgâr bugün boş sayfalar getirdi, çatıların üzerinden geçen serin bir haber gibi. Adımı yazmadı hiçbir yere; belki de özgürlük, iz bırakmadan ilerlemektir. Bir ağaç eğildi önümde, köklü olmanın da h...
Yağmurdan sonra toprak kızardı, yollar derin bir nefes aldı. Ağaçların altında bekleyen gölgeler sanki uzak bir geçmişi hatırladı. Bir el diğerine uzandı sonra, kimse sormadı kimin eli olduğunu. Kırm...
Bir ağacın gövdesinde saklı eski bir evin kokusu var; dallar, farklı gökyüzlerine uzansa da kökler aynı karanlığı paylaşır. İnsan, adını değiştirse bile bazı sesleri içinde taşır; geçmiş bir zincir d...
Kar, çatılara sessizce iner, Sokaklarda mavi bir soluk var. Bir pencere ardında biri güler, Soğuk gecede sıcak bir iz bırakır. Üşüyen ağaç dalları arasında Kırık bir ezgi yükselir uzaktan. Bahar heme...
Pencerenin önünde duran ağaç, Gece boyunca her şeyi dinledi. Yağmur, dallarında eski bir mektup gibi, Söylenmemiş sözleri taşıdı. Sabah olunca kuşlar geldi; Korkunun üstüne küçük kanatlar çizdi. Bazı...
Aynı göğe bakan yüzleriz, Farklı dillerde susarız; Bir ağacın kökleri gibi Görünmeden birbirimize bağlanırız. Hiçbir yaşam tek başına Tamamlanmış bir ada değildir; Düşünce paylaşılınca çoğalır, Hoşgö...
Bir bahçe düşün: her ağaç ayrı, Kökleri toprağın derinliğinde birleşik. Biri gölge verir, biri meyve, Hiçbiri göğü tek başına istemez. Rüzgâr dallar arasında dolaşır, Sözler çoğalır, korkular küçülür...
Ağaçlar karanlığı çoğaltırken bir açıklık belirir sessizce. Görmek, ışığa sahip olmak değil, gözlerin beklemeyi öğrenmesidir. Yaprakların arasında kaybolan yol bizi bir yere götürmez belki. Yine de h...
Rüzgâr, ağaca bir yön vermez, yaprakların arasından geçer yalnızca. Bir an yeşil olan gökyüzü, sonra göğün kendisine karışır. İnsan da böyle değişir: varacağı yere varmadan, bir başka başlangıcın eşi...
Yolun başında kimse bana harita vermedi Ayaklarım, taşların dilini öğrenerek ilerledi Bir ağaç gölgesinde durup düşündüm İnsan bazen kendini yürürken bulur. Uzakta solgun bir tepe görünüyordu Bulutla...
Bahçede artık daha az çiçek var Yine de toprak, eski sesleri saklıyor Bir ağacın gövdesinde ince çizgiler Yılların sessiz yazısı gibi duruyor Akşam inerken dallar ağırlaşıyor Adını unuttuğum bir meyv...
Avuçlarımda ılık bir toprak Yağmurdan kalma kokularla dolu Bir taşın altında uyur zaman Bir ağacın gövdesinde çocukluğum Rüzgâr geçer, dallar eğilir Kökler anlatır görünmeyenleri Her dönüş biraz hatı...
Akşam, eski bir kapı gibi ağırlaştı, İçimde unutulmuş bir ışık uyandı. Rüzgâr, uzak evlerin adını taşıdı, Kalbim kendi sesine yeniden inandı. Bir yol vardı, taşları suyla parlayan, Gölgesinde bekleye...