Sessizliğin Eşiğinde

S
Safiye Erol
5 şiir
Akşam, eski bir kapı gibi ağırlaştı, İçimde unutulmuş bir ışık uyandı. Rüzgâr, uzak evlerin adını taşıdı, Kalbim kendi sesine yeniden inandı. Bir yol vardı, taşları suyla parlayan, Gölgesinde bekleyen sabırlı ağaçlar. İnsan bazen kendini ararken anlar: En uzun mesafe, içinden geçendir.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 42 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Safiye Erol Şiirleri

Tüm Safiye Erol şiirleri →