Geceye Bırakılan Söz

Söylenecek sözler vardı, sustukça çoğalan, Bir kandil titredi odanın içinde. Kalbim, uzun bir kıştan sonra uyanan İnce bir dal gibi eğildi gecede. Sabahı beklemedim; karanlık da öğretir, Her gölge kendi ışığını içinde taşır. İnsan bazen cevap ararken değil, Susup dinlerken kendine yaklaşır.