Bir Kadeh Akşam

Akşam, taş duvarlara yumuşakça yaslandı, Bahçede gölgeler uzattı boyunu. Bir kadeh değil, belki bir an saklandı Dünyanın aceleci koynunda. Ne kesin bir cevap kaldı elde, Ne de sonsuza açılan bir kapı. Yine de gülümser insan, bilerek: Kısa bir ışık da aydınlatır sabahı.