Kısa, sade ve hızlı okunabilir şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.499 şiir listelenir.
Gece, ince bir perde gibi çekildi dağlardan, Gümüş bir çizgi doğdu uzak yamaçlardan. Bir serçe uyandırdı sessiz avluyu, Güneş doldurdu yavaşça taş duvarı. Yeni...
Akşam, eski taşlara bıraktı gölgesini Bir pencere usulca kapandı içimde Sokaklar, unutulmuş bir duanın sesi Ve ben yürüdüm, kendime dönünceye dek Uzakta bir ış...
Kapının önünde bekleyen rüzgâr İçeri girmek için izin istemez Bir yanım dünün sesine tutunur Bir yanım yarına açılan eşiği gözetler Geçmek kolay değildir bazı ...
Gün doğmadan önce uyanır sokak Çatılarda biriken kar ışığa döner Bir kuş, boşluğa küçük bir çizgi çizer Dünya yeniden kurulmayı bekler Perdeleri aralar yorgun ...
Ayak izlerim silinse de kumsaldan Yol, geçtiğim zamanı saklar içinde Bir taşın suskunluğu, bir ağacın gölgesi Bana uzak sandığım günleri getirir Dönüşler bazen...
Geceyi dinledim, ses vermedi duvarlar Bir kandil solgun ışığını sakladı İçimde büyüyen o eski sorular Cevaptan önce kalbime uğradı Sabah olunca değişmedi dünya...
Akşam, istasyonun taşlarına usulca çöker Bir tren geçer, kimse el sallamaz Beklemekten yorulmuş saat Duvarın içinde sessizce donar Ben yine aynı bankta Adımı s...
Pencereyi açınca avlu görünür Ortada suskun bir sandalye Günün bütün sesleri duvarlara çarpar Sonra kendilerine döner Bir kedi geçer gölgelerin arasından Ben, ...
Sokak lambası, ıslak kaldırımda Kendine benzeyen ikinci bir ışık arar Geceyi tutan eller yoktur artık Şehir, uyumayı unutmuş bir yüzdür Bir dükkânın önünde dur...
Masada duran eski anahtar Hiçbir kapıyı açmıyor şimdi Yine de atamıyorum onu Geçmiş, küçük nesnelerde ağırlaşır Bir çekmeceyi karıştırırken Unutulmuş bir ses b...
Gün doğmadan önce şehir Kendi boşluğunu yoklar Fırınlardan yükselen sıcaklık Soğuk kaldırımlara bir söz bırakır Ben kapının eşiğinde beklerim Ne içeri ne dışar...
Kapının ardında bekleyen akşam, kimseye açılmadan büyüdü. Bir adımın gölgesi kaldı yerde, yol, kendi adını unuttu. Duvarlar içlerinden konuştu, sesleri taşın s...
Haritanın silinmiş yerinde ince bir rüzgâr dolaşıyor. Adını bilmediğim şehirler, uykuma kapı aralıyor. Bir çizgi çekiyorum suya, çizgi hemen kendini bozuyor. Y...
Gece, masanın üzerinde katlanmış bir kâğıt gibi durdu. Üzerinde tek bir soru vardı, cevabı sabaha kalmıştı. Pencere açıldı, perde sustu, uzak bir ışık yere düş...
Avucumda tuttuğum taş, çok eski bir yağmuru saklıyordu. Ne zaman ısındı bilmiyorum, ama elimde ağırlaştı. Onu bıraktığım yerde küçük bir sessizlik oluştu. Geçi...
Kimsenin görmediği bir bahçe gecenin içinde yeşerdi. Çiçeklerin adını koymadım, çünkü adlar bazen eksiltir. Bir kuş kondu kuru dala, kanatlarıyla zamanı böldü....
Akşam, peronun ucunda bekleyen gölgeye dönüştü. Kimse gelmedi; trenler yalnızca ses bıraktı. Bir bavulun içindeki eski gömlek, uzun bir yolculuğu hatırladı. Ge...
Pencereyi açtım, oda değişmedi. Perdede asılı duran gün ışığı, yıllardır söylenmemiş bir cümle gibi masanın üzerine düştü. Koridorda ayak sesleri sandım, meğer...
Deniz çekilince taşlar ortaya çıktı, her biri başka bir zamandan kalmış. Elimi uzatmadım; bazı hatıralar dokunulmadan da ağırlaşır. Uzakta bir tekne küçüldü, g...
Saat ilerledikçe odanın duvarları birbirine daha çok yaklaştı. Deftere yazdığım her kelime, karanlıkta kendine yer aradı. Sabaha karşı sustu bütün eşyalar. Kal...
Yolun iki yanında sararmış tarlalar, uzakta unutulmuş bir köy görünüyordu. Nereye döndüğümü bilmiyordum, ama adımlarım eski bir sesi tanıyordu. Kapıya vardığım...
Bir odada büyür akşam, pencerede unutulmuş bir yol. Duvar, gölgesini dinler. Kimse sormaz kapının ardını, şehir kendi sesine kapanır. Ben, haritada olmayan bir...
Avucumda eski bir taş, kimden kaldığı bilinmez. Güneşte susar, gecede ağırlaşır. Bir yol geçer içinden, bir ayak sesi, bir ayrılık. Taş yerinde kalır; biz deği...
Karşı evin penceresinde sabahı bekleyen bir ışık var. Ne bir yüz görünüyor, ne de perde kımıldıyor. Yine de o ışık gecenin tamamına yetiyor. Bazen bilinmeyen b...