Sabahın İlk Sesi

Gece, ince bir perde gibi çekildi dağlardan, Gümüş bir çizgi doğdu uzak yamaçlardan. Bir serçe uyandırdı sessiz avluyu, Güneş doldurdu yavaşça taş duvarı. Yeni gün, kapımıza adı konmamış bir dilek bıraktı, Dün akşamın hüznünü usulca dışarı çıkardı. İnsan, her sabah yeniden öğrenir yaşamayı, Bir ışık yeter bazen değiştirmeye dünyayı.