Muş ile İlgili Şiirler

Muş’ta gün, dağların ardında usulca parlar Ova, göğe serilmiş sessiz bir kilimdir Murat Nehri uzaklardan bir türkü taşır Adını anınca içim memlekete döner

Bir avuç sabah düşer Muş’un taşlarına Serin rüzgâr geçer eski evlerin önünden Doğu Anadolu susar, gökyüzü konuşur Bu şehir kalbimde uzun bir iz bırakır

Muş Ovası sabahın ilk rengini giyer Tarlalarda emek, yamaçlarda serinlik Uzakta Murat’ın suyu ışığı böler Şehir uyanır, çoğalır evlerde sıcaklık Akşam inerken sokaklara ince bir sükûn Pencerelerde tanıdık yüzler belirir Muş, içimde büyüyen sakin bir yurt olur Her dönüşte başka bir güzellikle sevilir

Yolum Muş’a varınca bulutlar alçalır Dağların gölgesi ovaya yayılır Bir nehir, taşların dilini dinleyerek Gün boyu mavi bir sabırla kıvrılır Çocuk sesleri karışır akşam ezgisine Fırından yükselen koku mahalleyi sarar Şehrin en sade anında bile insan Kendine ait bir hatırayı bulur

Kışın beyazlığı çöker Muş’un üstüne Çatılarda sessiz bir masal birikir Duman tüten bacalar anlatır geceyi Sıcak bir ev, uzun yolları unutturur Bahar gelince ova yeşile açılır Toprakta yeni bir başlangıç belirir Murat Nehri kıyısında esen yel Kuşların kanadına ferahlık verir Yaz, sarı ışığını harmanlara bırakır Akşam serinliği kapılardan içeri süzülür Muş’un adı, uzaklarda kalanlara bile Bir ev sıcaklığı gibi ulaşır

Bir tren sesi bölünür ovanın sessizliğine Raylar uzak şehirleri birbirine bağlar Muş garında bekleyen her yolcu Yanında bir ayrılık, cebinde umut taşır Kaldırımlarda akşamın gölgesi uzar Eski dükkânlar günün yorgunluğunu toplar Bir selam, bir tebessüm, kısa bir sohbet Şehrin kalbine görünmez köprü kurar Gece yıldızları dağlara yaslanır Murat’ın sesi karanlıkta derinleşir Muş, uykuya dalmadan önce bile Gelenine ve gidene dua gönderir

Muş Ovası geniş bir nefes gibi durur Ufukta dağlar nöbet tutar sessizce Toprağın kokusu sabaha karışırken Güneş, tarlalara altın serper incece Murat Nehri kıyısında taşlar parlar Suyun üzerinde gökyüzü bölünür Bir çoban düdüğü uzak yamaçlardan Günün yorgunluğunu alıp götürür Sokaklarda kapılar ağır ağır kapanır Çay bardaklarında akşamın buğusu Muş’un sıcaklığı büyük sözlerde değil Yan yana oturan insanların huzurudur Nerede olsam içimde bir yol uzanır Sonu bu şehre çıkan sabırlı bir yol Muş adı, gönlümde saklı bir ışık gibi Karanlık günlerime yön veren pusula olur

Dağların eteğinde kurulur sabah Çiğ taneleri otlarda sessizce parlar Doğu Anadolu’nun serin soluğu Muş’un açık göğünde kanatlanır Ovada biçilen ekinlerin sesi Rüzgâra karışıp köylere yayılır Alın teriyle yoğrulan her avuç toprak Nice umudu bağrında saklar Nehir boyunca yürürken akşamüstü Sular, kızıl bulutları taşır Bir şehir kendini en çok böyle anlatır: Sözü az, hatırası derin yaşar Yıllar geçse de değişmez bazı şeyler Bir annenin duası, bir dostun selamı Muş, uzaklarda kalmış çocukluğumun Kapısı kapanmayan eski odasıdır

Muş’a varan yol yokuşlardan geçer Gökyüzü yakındır, bulutlar ağır Her viraj ardında başka bir manzara İnsanın içine yerleşen bir bahar Muş Ovası gün ışığıyla genişler Tarlalar emekle çizilmiş bir desen Toprağa eğilen eller çoğaldıkça Yurt dediğin anlam kazanır yeniden Murat Nehri, kaynağından aldığı sesi Kıyıdaki söğütlere usulca söyler Suyun aynasında bir şehir görünür Geçmişi bugünün yüzüne ekler Kış gecelerinde soba başı sohbet Yaz akşamlarında avluya serilen sedir Bu küçük ayrıntılar büyür içimizde Memleket sevgisi böyle sessizce belirir Muş’u anlatmak, bir ışığı taşımaktır Uzakta olana bile yakınlık vermek Adını söyleyince kalbin yön bulur Bazı şehirler insanla birlikte büyür

Sabahın mavisi dağlara vururken Muş, sessiz bir kapı gibi açılır Kuşların sesiyle uyanan ova Geceden kalan düşleri çağırır Pazarda renklenir günün telaşı Ekmek kokusu karışır serin havaya Birbirini tanıyan yüzler arasında Şehir, güven duygusunu çoğaltır Öğle vakti ışık sertleşse bile Nehir kıyısında dinlenir zaman Murat’ın akışına kulak veren insan Kendi içindeki gürültüyü unutur Akşam, evlerin önüne gölgeler serer Uzak tepelerde kızıl bir çizgi kalır Muş’un sade güzelliği o anda En derin hâliyle görünür olur Bir gün ayrılık düşse de payımıza Gönülde silinmeyen bir iz kalır Doğu Anadolu’nun bu güzel şehri Her hatırlayışta yeniden yaşar