Palyaço ile İlgili Şiirler

Kırmızı bir burun, cebinde balon, Sahneye çıkınca şenlenir salon. Bir kahkaha serper minik kalplere, Gülüşüyle renk katar bütün günlere.

Boyasında güneş, elinde çiçek, Çocuklar bekler onu sevinçle. Düşen morali kaldırır yerden, Neşe dağıtır renkli ellerden.

Perde açılır, davul çalar, Renkli ayakkabılar yere basar. Bir mendil çıkarır cebinden, Bulut gibi güldürür herkesi yeniden. Balonlar yükselir mavi tavana, Kahkaha yayılır dört bir yana. Gösteri bitse de kalır izi, Şen bir anı süsler hepimizi.

Yüzünde yıldızlar, saçında renk, Adımları kıvrak, sesi ahenk. Çocuklar çevresinde halka olur, Her küçük oyun büyük sevinç bulur. Bir mendil kuşa dönüşür havada, Kırmızı burun parlar ortada. Palyaço eğilir, selam verir, Gülümseyen yüzlerle sahneden iner.

Sabah erkenden hazırlanır çadır, Aynada yüzüne renkli çizgi kondurur. Ceplerine top ve düdük doldurur, Çocukların sesini uzaktan duyar. Sahneye çıkınca döner dünya, Bir şapka uçar, konar oyuncak kuşa. Küçük bir numara, kocaman neşe, Kahkahalar karışır müziğe. Perde kapanırken el sallar yavaşça, Işıklar söner, kalabalık susar. Yüzündeki boya silinse bile, Bıraktığı sevinç uzun süre yaşar.

Turuncu saçları bulut gibidir, Mor ceketi akşam rengindedir. Elinde döner üç renkli top, Gülüşüyle parlar her köşe. Bir çocuğun üzgün gözünü görür, Yanına oturup sessizce bekler. Sonra cebinden küçük bir yıldız, Çıkarıp avucuna bırakır. Neşenin yalnız ses olmadığını, Bazen sakin bir dostluk olduğunu bilir. Palyaço giderken ardında, İç ısıtan bir iyilik bırakır.

Çadırın önünde bayraklar dalgalanır, Rüzgârla birlikte renkler çoğalır. Palyaço aynada yüzünü boyar, İçinde tatlı bir heyecan taşır. Kocaman ayakkabılarıyla yürür, Her adımında küçük bir oyun kurar. Şapkası içinden güvercin çıkar, Çocukların gözleri hayranlıkla parlar. Bazen düşer gibi yapar yere, Salon kahkahayla dolar birden. Topları gökyüzünde dans ettirir, Alkışlar yükselir neşeyle. Gösteri son bulur, müzik dinlenir, Palyaço herkese el sallar. Boyalı yüzünün ardında saklı, Sıcacık bir teşekkür kalır.

Bir balon demeti taşır kolunda, Kırmızı ışıklar yanar yolunda. Çocuklar onu görünce koşar, Sanki bahar iner oyun alanına. Kimi zaman uzun bir kurdele, Kimi zaman mendil olur numarası. Basit bir hareket büyür sahnede, Sevinçle parlar herkesin bakışı. Palyaço yalnız güldürmez insanı, Üzgün kalplere de kapı açar. Bir selamı, küçük bir şakası, Sessiz bir günün rengini değiştirir. Akşam olunca çadır sakinleşir, Boya kutusu kapanır usulca. Yorgun ama mutlu döner evine, Çocukların gülüşü kalır aklında.

Güneş doğmadan kalkar palyaço, Kostümünü seçer özenle. Kırmızı burnu cebinde parlar, Yeni bir gün bekler neşeyle. Çadırın iplerini kontrol eder, Balonları dizer yan yana. Her hazırlık, yaklaşan bir şenliğin, Sessiz müjdesidir çocuklara. Perde açılır, davul konuşur, Renkli toplar havada süzülür. Bir kahkaha diğerine karışır, Salonun içi ışıkla bürünür. Bir çocuk kenarda sessiz durur, Kalabalığa katılmaya çekinir. Palyaço ona küçük bir balon verir, Çocuğun yüzünde güneş belirir. Gece çöker, gösteri tamamlanır, Kostüm askıda, ışıklar sönük. Palyaço yorgun gözlerle gülümser, Çünkü bir kalbe neşe götürmüştür.

Sokak başında müzik duyulur, Renkli bir şapka uzaktan görünür. Palyaço yürür, kent canlanır, Her pencere merakla açılır. Elindeki çember döner durur, Kurdeleler gökyüzüne savrulur. Minik izleyiciler el çırparken, Sıradan bir gün şenliğe dönüşür. Bir mendil kaybolur, sonra çıkar, Bir top seke seke yol alır. Palyaço şaşırmış gibi bakınca, Kahkaha bütün sokağı sarar. Gösterinin ortasında yağmur başlar, Çadırın üstünde damlalar çınlar. O yine neşeyi bırakmaz elinden, Islak gülüşlerle oyuna devam eder. Son balon göğe doğru yükselir, Çocuklar ardından uzun uzun bakar. Palyaço sessizce vedalaşırken, Renkli günü anılara bırakır.