Geçen Mevsim
Bir mevsim daha çekildi evlerden, Perdelerde sarı bir akşam kaldı. Bahçeler, sessizce değişen renklerden Kendine yeni bir yalnızlık aldı. Yollar uzadı, gökyüzü...
En çok okunan ve ilgi gören şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
Bir mevsim daha çekildi evlerden, Perdelerde sarı bir akşam kaldı. Bahçeler, sessizce değişen renklerden Kendine yeni bir yalnızlık aldı. Yollar uzadı, gökyüzü...
Akşam iner, taş duvarlar gölgeye bürünür Uzaklarda bir kervanın sessizliği görünür İnsan kendi yüreğinde eski bir yol arar Bir avuç su, bir selamla gece yeniden...
Toprağı döndürdü yaşlı çömlekçi, Parmaklarında eski nehirlerin izi. Her kapta başka bir gökyüzü aradı, Her çatlakta saklı bir sabır gördü. İnsan da biçim verir...
Rayların ötesinde akşam durur, Gökyüzü bakır bir renge bürünür. Bekleyen valizlerin sessiz yanında Her ayrılık başka türlü görünür. Bir tren geçer, ardından bo...
Gece, kentin kıyısına sessizce iner, Bir pencere açık kalır rüzgâra. İçeride eski bir saat yürür, Dışarıda yol uzar sabaha. Bir çocuk yüzü geçer aklımdan, Avuç...
Yağmur değince suskun taşlara, Bir eski ses uyanır toprağın altında. Kökler birbirine haber taşır, Mevsimlerin saklı zamanında. Bir avuç toprak al eline, Dinle...
Denize bakan küçük bir ev, Akşamı mavi perdelerle karşılar. Sofrada iki tabak, bir ekmek, Duvarlarda yıllanmış hatıralar. Dalgalar kıyıya adını bırakır, Sonra ...
Sabahın ilk kuşlarıyla kalktım, Ayakkabımda gece tozu vardı. Bir yol çizdim göğün altına, Her adımda başka bir sabır vardı. Uzakta bir tepe ışıklandı, Sesler ç...
Kıyıda bağlı duran sandal, Dalgayla konuşur usulca. Gidenlerin ardından kalan boşluk, Akşamı doldurur sessizce. Ben de bir kıyı gibi bekledim, Sular değişti, g...
Akşam inerken yamaçlara ağır ağır, Uzakta bir kandil titreşir evlerde. Toprak, gün boyunca sakladığı kokuyu Bırakır yorgun rüzgârın ellerine. Bir türkü yükseli...
Akşam, taşların üstüne usulca oturur Deniz, günün yorgunluğunu saklar içinde Bir martı geçer, adı konmamış bir haber gibi Ben seni düşünürüm, uzaklığın kıyısınd...
Pencereye konan ışıkla başlar gün Çayın buğusunda çözülür dünün ağırlığı Sokak, adımlarını yeniden öğrenir Gökyüzü cebinden mavi bir söz çıkarır Bugün, dünün d...
Odada yılların sessizliği duruyor Eski sandalye, duvara yaslanmış Üzerinde kimlerin beklediği belli değil Ama ahşabında sıcak bir öğleden sonra var Bir eşya da...
Ellerinde mevsimlerin izi var, Avuçlarında kurumuş bir yağmur. Bir tohum saklar gibi susuyor toprak, Duyulmaz derinliklerde büyüyor umut. Bir gün yeşil bir ses...
Kıyıda beklerken ağırlaşır zaman, Uzakta bir yelken, mavide ince bir nişan. Dalgalar kıyıya eski adlar söyler, Gün, suyun yüzünde yavaşça söner. Bir taşın üstü...
Ay, durgun suya eğilmiş solgun bir düşünce, Kıyıda uyuyan sazlar ürperir hafiften. Bir ses geçer geceden, ne yakın ne de önce; Gölge uzar, ışık ayrılır kendi su...
Akşam, rayların üzerine eğildi Bir tren sessizce gölge taşıdı Ben elimde yarım kalmış bir mektup Gidenlerin ardından ışığı saydım Sabah olunca şehir değişmedi ...
Sokağın kedisi kapıya dayandı Belli ki dünyayla bir hesabı vardı Bir parça ekmek verdim, yüzü değişti Demek bazı meseleler karınla başlardı Sonra güneşe uzandı...
Gece, taş basamaklar bıraktı önüme Her adımda başka bir soru vardı Yukarıda uzak bir ışık Aşağıda dinmeyen yankı Yürüdüm, gölgem benden önce Duvarlarda sabırla...
Şehir gece vardiyasına kaldı Neonlar uykusuz birer nöbetçi Köşe başında unutulmuş bir rüzgâr Eski bir şarkıyı taşıdı Ben uzak bir pencereye baktım Camda yüzüm,...
Son vapur kıyıdan ayrıldı Güvertede birkaç sessiz yolcu Deniz, gecenin koyu cümlesini Ağır ağır tamamladı Kıyıda kalan ışıklara baktım Her biri başka bir ihtim...
Akşam, eski bir kapı gibi kapandı şehre, Sokak lambaları sustu birer birer. İçimde, kimsenin bilmediği bir nehir Kendi yolunu aradı karanlıkta. Bir pencere açı...
Masada soğuyan çayın yanında Dünden kalma bir gölge duruyordu. Ellerimi uzattım, dokunamadım; Bazı ayrılıklar eşya gibi ağırdı. Sonra perde aralandı yavaşça, D...
Gün, avuçlarımızdan ince bir su gibi aktı, Çatıların üzerinde turuncu bir iz bıraktı. Bir kuş döndü gökyüzünden, sonra sustu; Şehir kendi kalbine çekildi yavaşç...