En çok okunan ve ilgi gören şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
Bir dal uzanır içimizden dışarı, Kışın ortasında bile yeşil kalır. Adını koyamadığımız sevinç, Sessizce toprağın altında çoğalır. Bir gün açılır bütün kapılar,...
Bir ses kaldı uzak istasyonlarda, Trenlerin ardından sürüklenen. Ne tam bir veda, ne başlangıçtı; Rüzgârla yön değiştiren bir cümleydi. Şimdi geceleri onu düşü...
Gün, çatılardan ağır ağır çekildi, camların ardında çoğaldı sessizlik. Bir sokak lambası, unutulmuş bir sözü gecenin avucunda tuttu. Uzakta bir tren geçti, duy...
Masada duran haritanın kenarında kimsenin uğramadığı bir kasaba vardı. Adını silmişlerdi yıllar önce, yolları hâlâ birbirine bakıyordu. Bir fincan soğudu, penc...
Deniz, gece boyunca kıyıya ince bir ışık bırakıp çekildi. Kumlarda kalan parıltıya baktım, her dalga başka bir hatıraydı. Sabah yaklaşırken şehir uyandı, pence...
Öğle vakti, gölgeler kısaldı, şehir kendi sesine kapandı. Bir çocuk kaldırımda taşları saydı, bir kuş boşluğa kanat açtı. Akşam, bütün soruları susturdu, masal...
Perdeyi kaldıran rüzgâr, uzak bir kentin haberini getirir. Saksıdaki toprakta ince bir koku, mevsim değişirken ev de değişir. Kimse görmez, bir pencere önünde ...
Kalabalık, birbirine değmeden akar, her yüz kendi yağmurunu taşır. Tabelalarda çoğalan harfler gecenin yönünü karıştırır. Bir durakta bekler zaman, otobüsler g...
Bugün gökyüzü açık olsun, perdelerde yeni bir renk belirsin. Dün bıraktığımız kırgınlıklar kapının dışında biraz beklesin. Bir ekmek kokusu yayılsın sokağa, ko...
Sokağın ucunda ağırlaşır akşam, camlar kendi içine kapanır. Bir çocuk sesi geçer aradan, günün unutulmuş yerini hatırlatır. Masada soğuyan çayın yanında küçük ...
Pencereyi açtım, sabah içeri girmedi perdede kaldı göğün solgun izi masanın üstünde unutulmuş bir fincan benden önce uyanmış gibiydi. Koridorda eski bir ses do...
Deniz çekildi, taşlar göründü her biri başka bir suskunluk taşıdı kıyıya bırakılmış küçük bir saat zamanı değil, bekleyişi saydı. Bir çocuk geçti kumların üstü...
Bir kelime bıraktım masaya yanına su, biraz da ışık koydum gece boyunca büyüdü sessizce sabah olunca anlamını sordu. Cevap vermedim; bazı sözler söylendiğinde ...
Gün, çatılardan ağır ağır indi balkonlarda asılı kaldı turuncu bir iz uzakta bir tren kendi içinden geçiyor kimse duymadan, kimseye görünmeden. Ben kapının eşi...
Akşam, masanın üstünde açılmış bir harita, şehirler birbirine uzak, ışıklar birbirine yakın. Bir yol çiziyorum parmağımla usulca, varmak değil, kaybolmayı öğren...
Gün, kapının altında ince bir çizgi, gecenin unuttuğu sıcak bir haber. Çaydanlığın buharında yükseliyor henüz söylenmemiş bütün cümleler. Sokağa çıkınca değişm...
Deniz çekilince taşlar görünür, suyun sakladığı eski parıltılar. Bir yaz akşamından kalma sesler kumların arasında hâlâ uyanık. Kıyıda oturup zamanı dinliyorum...
Bir avuç toprak taşıdık yıllarca, erken yağmurların, geç kalan günlerin içinden. Şimdi avuçlarımızda görünmeyen bir bahçenin sabrı büyüyor. Ne kadar susarsak s...
Akşam, kapının önünde unutulmuş bir anahtar gibi ağırlaşıyor. İçeride kimse yok belki, ama duvarlar hâlâ bekliyor. Pencereden sızan son ışık masanın kenarında ...
Sokaklar, geceye doğru uzayan ince birer düşünce çizgisi. Adımlar geçiyor üzerlerinden, kimse kendi sesini tanımıyor. Uzakta bir tren, karanlığı bölüyor; şehir...
Bir defterin kıyısında kalmış solgun bir tarih buldum. Rakamlar susuyor, kelimeler birbirine yaslanıyordu. Sayfayı çevirmedim. Geçmiş, kapalı bir pencere değil...
Yağmur çekilince kaldırımda küçük göller kaldı. Gökyüzü, bölünmüş yüzünü her birinde ayrı ayrı taşıdı. Bir çocuk suya basarak geçti; şehir bir anlığına değişti...
Akşam, peronun taşlarına bıraktı gölgesini Bir tren geçmedi, yine de sallandı uzaklık Elimde yıllar önce okunmuş bir mektup Kâğıttan değil, beklemekten yapılmış...
Sabah, perdelerin arasından içeri süzüldü Masadaki bardağı aydınlattı önce Sonra duvarda unutulmuş bir gölgeyi Adını bilmediğimiz bir güne çevirdi Sokak, ayak ...