Sessizliğin Kıyısında
Akşam, eski bir pencerenin camında Yavaşça sönen bir ışık gibi durur. Kimse sormaz içimizde kalanları, Sessizlik kendi adını bulur. Uzakta bir tren g...
1 okunma
Akşam, eski bir pencerenin camında Yavaşça sönen bir ışık gibi durur. Kimse sormaz içimizde kalanları, Sessizlik kendi adını bulur. Uzakta bir tren g...
Duvarın gölgesinde durmuş saat, Zamanı değil, ayrılığı sayar. Bir odada kalan eski kokular Gidenlerin ardından usulca ağlar. Sabah, masaya bıraktığım...
Çocukluğumun bahçesi uzakta, Kapısında paslanmış bir rüzgâr. Ağaçlar, adımı hatırlamasa da Toprak eski izleri saklar. Bir kuş konar boş salıncağa, Gö...
Gece, şehrin üstüne kapanınca Pencerelerde çoğalır yüzler. Her ışık, başka bir hayatın İçinden geçen küçük bir haber. Ben karanlığa bir isim veririm,...