Sessiz Bir Ufuk
Günün ilk ışığı düşerken taşlara Uzakta bir yol kendini hatırlatır. İnsan, sustuğu yerde büyür bazen; Kalbin en derin sesi orada yaşar. Bir kuş geçer...
Günün ilk ışığı düşerken taşlara Uzakta bir yol kendini hatırlatır. İnsan, sustuğu yerde büyür bazen; Kalbin en derin sesi orada yaşar. Bir kuş geçer...
Akşam iner, pencereler çoğalır, Sokaklarda eski adımlar gezinir. Bir çeşmenin taşında unutulmuş zaman, Bir çocuğun sesinde yeniden dirilir. Şehir, ya...
İçimde kimsenin bilmediği Dar bir bahçe var, kapısı eski. Yağmur yağınca yeşerir sessizce, Güneş doğunca çoğalır sesi. Orada kırgınlıklar suya bırakı...
Yolun kıyısında bekleyen taşlar Kaç yolcunun sesini duymuştur. Kimi aceleyle geçmiş önlerinden, Kimi bir ömür orada durmuştur. Ben yürürken gölgem eş...
Çocukken göğe bakıp sanırdım, Bulutlar avuçlara sığar diye. Şimdi büyüdüm; yine inanırım, Umut sığar insanın yüreğine. Bir avuç gökyüzü yeter bazen, ...
Gün doğarken sessizce açılır eski yollar, Bir taşın üstünde kalır yürüyenin sesi. Rüzgâr, uzak tepelerden taşıdığı tozlarla Duyurur toprağın derin ve ...
Gece çekilirken penceremde solgun bir renk, Kuşların kanadında yeni bir haber uyanır. Bir avuç ışık bırakır damlara serin gök, Sessiz sokaklarda umut ...