Sessiz Bir Ufuk

Günün ilk ışığı düşerken taşlara Uzakta bir yol kendini hatırlatır. İnsan, sustuğu yerde büyür bazen; Kalbin en derin sesi orada yaşar. Bir kuş geçer, göğü ikiye bölmeden, Gölgesi kalır eski bir duvarda. Her başlangıç biraz bekleyiştir, Her bekleyiş yeni bir sabaha.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 41 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Arif Nihat Asya Şiirleri

Tüm Arif Nihat Asya şiirleri →