Akşamın Kıyısında
Günün son ışığı duvara çekildi Bir sandal uzaklaştı sessizce kıyıdan Sokaklarda bekleyen eski bir haber Adını söylemeden geçti yanımdan Şimdi pencere...
Günün son ışığı duvara çekildi Bir sandal uzaklaştı sessizce kıyıdan Sokaklarda bekleyen eski bir haber Adını söylemeden geçti yanımdan Şimdi pencere...
Kalabalık omuzlar taşıyor akşamı Vitrinlerde bölünmüş yüzler var Bir otobüs, yorgun bir nehir gibi Karanlığa doğru ağır ağır akar Ben yürürüm, cebimd...
Bugün posta kutusu yine boştu Rüzgâr kapağını açıp kapadı Beklemek, masada unutulmuş bir eşya Gibi sessizce yerinde kaldı Bir fincan su koydum pencer...
Kapının eşiğinde durdu karanlık İçeri girmek için izin beklemedi Ben eski bir lambayı yaktım Duvarlarda gölgeler çoğaldı Dışarıda yağmur, taşlara ad ...
Tren gitti, raylarda ince bir sıcaklık Bir bavul bekledi peronda tek başına Gökyüzü, ayrılıkların rengini taşırken Bir kuş kondu paslı tabelaya Ne ge...
Şehir gece vardiyasına kaldı Neonlar uykusuz birer nöbetçi Köşe başında unutulmuş bir rüzgâr Eski bir şarkıyı taşıdı Ben uzak bir pencereye baktım Ca...
Peronda bavullar kadar ağırdı beklemek Saatler, rayların üstünde gerildi Bir düdük duyuldu, herkes sustu Ayrılık yerini kendi seçti Tren uzaklaşırken...
Yağmur, caddelerin yüzünü değiştirdi Kaldırımlar eski haberlerle parladı Bir taksi geçti, sarı bir düşünce gibi Gece biraz daha derinleşti Seni arama...
Cebimde katlanmış bir harita Hiçbir yol beni sana götürmüyordu Yine de sokak sokak dolaştım Çünkü kaybolmak da bir seçimdi Sabah, binaların arasından...
Son vapur kıyıdan ayrıldı Güvertede birkaç sessiz yolcu Deniz, gecenin koyu cümlesini Ağır ağır tamamladı Kıyıda kalan ışıklara baktım Her biri başka...