Sessizliğin Kıyısında
Akşam, taş duvarlara bıraktı gölgesini, uzakta bir kuş, dönüş yolunu aradı. Ben, içimde büyüyen eski bir soruyla rüzgârın yönünü dinledim. Gece çöktü...
2 okunma
Akşam, taş duvarlara bıraktı gölgesini, uzakta bir kuş, dönüş yolunu aradı. Ben, içimde büyüyen eski bir soruyla rüzgârın yönünü dinledim. Gece çöktü...
Gün, avuçlarımdan ince bir kum gibi aktı, her tanede başka bir yüz kaldı. Unutmak sandığım şeyin belleğin derininde uyuduğunu öğrendim. Şimdi zaman, ...
Bir bahçe vardı, adını kimse bilmiyordu, yolları yağmurdan sonra kokardı. Çocukluğum, paslı bir kapının ardında ince bir yaprak gibi titrerdi. Bugün ...
Karanlık, çatılara ağır bir örtü serdi, sesler çekildi boş meydanlardan. Yine de toprağın altında uyuyan bir tohum vardı. Sabah, önce taşların rengin...