Sessizliğin Kıyısında

Akşam, taş duvarlara bıraktı gölgesini, uzakta bir kuş, dönüş yolunu aradı. Ben, içimde büyüyen eski bir soruyla rüzgârın yönünü dinledim. Gece çöktü; sokaklar sustu birer birer, bir pencere, karanlığa küçük bir ışık verdi. Belki de umut, en çok böyle zamanlarda adını söylemeden bekler.