Sakarya ile İlgili Şiirler

Bir dal söğüt eğilir nehrin aynasına, Uzakta Marmara, mavi bir kapı açar, Sapanca’dan yükselen ince serinlik Şehrin yorgun yüzünü usulca okşar.

Sakarya’da sabah, ekmek kokusudur, Nehir boyunca yürür kuşların sesi, Göl, dağların koynunda sessizce parlar, Bu şehir içimde büyür, eksilmez.

Marmara’dan esen serinlikle uyanır kent, Nehir, taşlara gümüş bir türkü bırakır, Sapanca’nın yüzünde gökyüzü dinlenir, Sakarya, kalbimde yumuşakça parlar.

Sokaklarında akşam, bakır bir çan gibi, Göl kıyısında söner günün telaşı, Sakarya adı geçince içimde Memleketin sıcaklığına döner akşam.

Bir uçtan Marmara selam verir kente, Öte yanda nehir sürer yolunu. Sokaklarda çocuk sesleri yükselirken Şehir saklar geçmişin kokusunu. Sapanca’nın kıyısında akşam iner, Sulara turuncu bir ışık serilir. Sakarya adı anıldığında İçimde uzun bir türkü belirir.

Nehir, gece boyunca nöbet tutar, Ay ışığı omzunda ince bir çizgi. Sakarya’nın sessiz kıyılarında Her adım bulur kendine bir ezgi. Gölün üstünde yıldızlar çoğalır, Dağlar karanlığa beyazlık katar. Bu şehir, insanın içindeki yola Sakin ve aydınlık bir yön açar.

Nehir kıyısında taşlara vuran su, Günün yükünü alır omuzlarımdan. Marmara’dan gelen rüzgârla birlikte Bir umut geçer eski köprülerden. Sapanca Gölü akşamı tutar içinde, Dağların gölgesi suya yaslanır. Sakarya deyince gönlümde bir pencere, Uzak yollar bile eve yaklaşır.

Şehrin meydanında çoğalır ayak sesleri, Fırınlar sabaha sıcaklık taşır. Nehir, gün doğarken kıyılara Parlak bir başlangıç bırakır. Göl kenarında susar bütün telaş, Kamışlar rüzgârla sırdaş olur. Sakarya’nın yeşil kalbi, Bakan herkese huzur sunar.

Sakarya Nehri geceyi yarar, Kıyısında uyur eski söğütler. Bir şehrin bütün hatıralarını Suyun sabrına emanet eder. Marmara’ya açılan gökyüzünde Bulutlar ağır ağır yol alır. Sakarya’nın her mevsiminde Başka bir güzellik dile gelir. Sapanca Gölü sabah ışığında Gümüşten bir masala benzer. Bu topraklarda büyüyen sevgi Yıllar geçse de kendini gösterir.

İlk ışık vurunca tepelerin ardına, Kuşlar serçin dallarda uyanır. Nehir, şehrin içinden geçerken Güneşle birlikte canlanır. Sokaklarda telaş başlar yavaşça, Pencereler birer birer açılır. Sakarya’nın sade güzelliği Gündelik hayatla bütünleşir. Göl kıyısında akşam serinliği, Yüzüme uzak baharları getirir. Bu şehirden geçen her yol İçimde yeni bir hatıra büyütür.

Sakarya sabahı perdeyi aralar, Çiy damlar bahçedeki yapraklara. Nehir, yeni günün ilk haberini Taşır sessizce uzak kıyılara. Marmara’nın tuzlu soluğu gelir, Kente geniş bir ufuk armağan eder. Sokaklar geçmişten kalan izlerle Her adımda başka bir hikâye söyler. Sapanca Gölü akşamı dinler, Suyunda dağların rengi ağırlaşır. Sakarya’yı seven bir yürekte Dönülen her yol yeniden güzelleşir.

Köprü altından geçerken su, Gökyüzünü parça parça taşır. Şehrin yeşil damarlarında Bahar, sessiz bir sevinç yaşatır. Göl kıyısında sazlıklar eğilir, Uzak tepeler maviye bürünür. Sakarya’nın adı duyulunca İnsan kendi çocukluğuna dönür. Akşam, evlerin camlarına vurur, Çay buharı yükselir odalardan. Nehir gibi süren bu şehir Bir sıcaklık bırakır insanlardan.

Kıyıda ağır ağır ilerleyen su, Günün bütün renklerini toplar. Sakarya Nehri, şehrin kalbine Duru bir zaman duygusu taşır. Çarşıda sesler birbirine karışır, Eller alışverişle, yüzler gülüşle dolar. Bu toprakların cömertliği İnsanın sözlerine yansır. Sapanca’nın sakin kıyısında Uzak tepeler suya eğilir. Bir kuş havalanır ansızın, Akşamın mavisi derinleşir. Marmara’ya uzanan bu şehir, Yolcularına açık bir kapıdır. Sakarya’yı anmak, bazen Eve dönmek kadar yakındır.

Bir sabah nehir kıyısında Ayak seslerim suya karıştı. Sakarya, sessiz güzelliğiyle İçimdeki uzaklığı barıştırdı. Gölün üzerinde yüzen ışıklar Dağlara ince yollar çizdi. Sapanca’nın serin aynasında Kalbim kendine bir huzur seçti. Marmara’dan esen rüzgâr, Şehrin dallarını hafifçe salladı. Her sokak, her taş, her bahçe Geçmişten bir selam yolladı. Gün batarken nehir sustu, Gökyüzü kızıl bir örtü serdi. Sakarya’nın adı dudaklarımda Uzun bir iyilik gibi kaldı.

Nehir, sabahın ilk maviliğinde Kıyı taşlarını tek tek sayar. Sakarya’nın bereketli toprağı Sessizce yeni günlere uyanır. Marmara’dan dönen rüzgârlarla Çınarlar serin bir ses çıkarır. Şehir, eski günlerin izlerini Yeni düşlerle yan yana taşır. Sapanca Gölü’nde ince bir sis, Dağların eteğine konar. Suyun durgun yüzüne bakan Kendi içindeki gürültüyü unutur. Akşam olunca ışıklar yanar, Nehirde uzar evlerin rengi. Sakarya, gönülden gönüle geçen Sıcak ve gerçek bir şehir türküsü.

Sakarya’da gün, yağmur sonrası Toprak kokusuyla başlar. Nehir, kıyısındaki çiçeklere Serin bir selam bırakır. Marmara’nın uzak maviliği Ufukta ince bir çizgidir. Bu şehirde her geniş manzara İnsana biraz cesaret verir. Sapanca Gölü’nün kıyısında Kamışlar suyla konuşur. Dağlardan inen akşam gölgesi Sessizliğe huzur dokur. Gece, sokaklara inerken Bir pencere aydınlık kalır. Sakarya’nın sevgiyle anılan adı Kalplerde yolunu bulur.

Sakarya’nın kıyısında Sabahı su karşılar. Nehir, uykulu taşlara Güneşten haber taşır. Çınarların gölgesinde Serinler eski yollar. Şehrin her adımında Bir başka anı parlar. Marmara’dan gelen esinti Ufukları ferahlatır. Toprağın bereketiyle Gün, sofralara uzanır. Sapanca Gölü susunca Dağlar daha yakın olur. Suyun duru yüzünde Bulutlar ağır ağır durur. Akşamın son renginde Sokak lambaları yanar. Sakarya’yı seven kalp Bu şehri hep hatırlar.

Gece çöker Sakarya’ya, Nehir ay ışığıyla parlar. Köprülerden geçen sessizlik Uzak yıldızlara bağlanır. Bir evde çorba kaynar, Bir evde çocuklar güler. Şehrin sıcaklığı böylece Duvarlardan dışarı süzülür. Marmara’nın serin soluğu Perdelere kadar gelir. Sakarya’nın geniş göğsünde Yeni düşler filizlenir. Sapanca kıyısında sabah, Suyun üstünde ince bir buğu. Göl, dağları saklarken bile Güzelliğini eksiltmez. Nehir nasıl denize varırsa İnsan da anılarına döner. Sakarya adı, içimizde Yol gösteren bir ışık olur.

Sakarya’da sabahın rengi, Bahçelerde açan çiçeklerdedir. Nehir, serin kanatlarıyla Günün kapısını aralar. Marmara’nın uzak kıyısından Tuzlu bir esinti ulaşır. Şehir, geniş ufuklara bakıp Yarınlara güvenle uzanır. Sapanca Gölü’nde dağlar, Suyun sessizliğine yaslanır. Bir sandalın bıraktığı iz Akşama kadar yavaşça uzar. Sokaklarda tanıdık yüzler, Dost selamları çoğalır. Sakarya’nın gerçek zenginliği İnsan kalbinde saklanır. Gece nehrin üzerine iner, Yıldızlar suda titrer. Bu şehri seven herkes İçinde aydınlık bir iz taşır.

Yağmur sonrası toprak kokar, Sakarya yeniden nefes alır. Kıyıdaki söğüt dallarında Gümüş damlalar ışıldar. Nehir, taşkın bir sevincin değil, Süregelen sabrın sesidir. Şehrin her köşesinde Emekle yoğrulmuş bir iz vardır. Marmara ufkuna çevrilince yüz, Gökyüzü daha geniş görünür. Sakarya’nın yeşil yolları İnsanı kendine doğru yürütür. Sapanca Gölü akşamları Mor bir sessizliğe bürünür. Kıyıda duran her ağaç Sanki eski bir masal söyler. Son ışık evlere düşerken Nehir yoluna devam eder. Sakarya, gönlümüzde kalan Sıcak bir yurt duygusudur.