Sessiz Bahçe

Bahçede yaprak düşer, taşta ince bir iz kalır, Kuru dallar arasında uzak bir kuş süzülür. Beklemek, görünmeyen bir çeşme gibi çağlar, İçinde saklı kalan söz, sessizlikte büyür. Ne aceleyle açıldı kapı ne de yol göründü, Yine de her gölgede bir dönüş ihtimali vardı. Kalp, en uzun gecede bile sabrı öğrendi; Çünkü bahar, toprağın altında çoktan uyanmıştı.