Geceye Bırakılan Mektup
Mektubu yazdım, göndermedim; karanlık daha iyi bir alıcıydı. Her cümle, içimde saklanan küçük bir ışığı taşıyordu. Sabah olunca kâğıt soğudu, kelimeler yerini ...
Türkçe şiirleri tarayıcı üzerinden sesli dinle. Sevdiğin şiiri açmadan önce listeden dinlemeye başlayabilirsin. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
Mektubu yazdım, göndermedim; karanlık daha iyi bir alıcıydı. Her cümle, içimde saklanan küçük bir ışığı taşıyordu. Sabah olunca kâğıt soğudu, kelimeler yerini ...
Ayakkabılarımı kapının önünde bıraktım, yolun nereye gittiğini bilmeden. Taşlar, ayak izlerimi değil, tereddütlerimi saklıyordu. Uzakta sade bir ışık vardı; ne...
Yağmur cama vurdu, evdeki eşyalar sustu. Bir fincanın kenarında akşamın ince gölgesi durdu. Dışarıda şehir yıkanıyordu, içeride anılar çoğalıyordu. Her damla b...
Sabah, duvarın kıyısına ince bir ışık bırakır Gece boyunca susan odalar yeniden nefes alır Bir pencere açılır içimde, kimsenin görmediği Ve dünya, adımı söyleme...
Bir meydanda toplanır farklı sabahlar Kimi cebinde ekmek, kimi cebinde soru taşır Yan yana gelince çoğalır bütün sesler Sessizlik bile kendine yeni bir ad bulur...
Bazen gökyüzü kurşun gibi ağırlaşır Sokaklar eski bir kederle daralır Yine de bir çocuk, kaldırıma tebeşirle Güneşe benzeyen yuvarlaklar çizer. Renk dediğin, y...
Benden önce geçenlerin izleri var taşlarda Bazılarını tanırım, bazıları rüzgâr kadar uzak Her adımda geçmişin yükünü değil yalnızca Bana bırakılmış ışığı da taş...
Akşam, çatılara yavaşça iner Günün telaşı fincanlarda soğur Uzakta bir tren, karanlığı ikiye böler İçimizde unutulmuş bir kapı aralanır. Her son, hemen ardında...
Sabah, camın üzerinde ince bir iz bıraktı, Geceyi silmeden önce durdu bir an. Sokak, sessizliğini ayakkabılara verdi, Güneş uzak bir odada uyandı. İçimde kapan...
Masaya serdiğim beyaz kâğıtta Hiçbir şehir yerini bilmiyordu. Bir çizgi çektim; deniz sandım, Bir nokta koydum; dönüş yolu oldu. Akşam gelince harita kabardı, ...
Duvarlar bugün gri değil, Beklemenin soluk mavisini taşıyor. Saat, aynı dakikaya eğiliyor, Perdeler dışarıdaki rüzgârı dinliyor. Bir fincanın kenarında kalan s...
Deniz çekildiğinde kıyıda İnce kabuklar ve yarım cümleler kaldı. Her dalga, söyleyemediğim şeyi Başka bir biçimde geri getirdi. Akşamın çizgisi uzarken ufukta,...
Eski odanın anahtarını Pencerenin önünde bıraktım. İçeride kalan gölgeler artık Benden önce uyanmayacak. Yeni odada duvarlar çıplak, Ama ışık kendine yer buluy...
Günün son ışığı, taş duvarlarda yavaşça söner, Sokak lambaları suskun birer nöbetçidir. Bir pencere kapanır; içeride unutulmuş bir saat, Dışarıda ise zaman, ken...
Masanın üzerinde duran eski saat, Kimsenin sormadığı bir soruyu tekrarlar. Dakikalar, ince bir yağmur gibi dağılır, Duvarlarda unutulmuş gölgeler çoğalır. Saba...
Şehrin dar sokakları birbirine bağlanır, Fakat hiçbir yol aynı yere çıkmaz. Köşe başlarında bekleyen boş tabelalar, Gecenin yönünü kimseye anlatmaz. Bir çatıda...
Kış, bahçedeki dalları sessizce eğmiş, Toprakta eski ayak izleri kalmıştır. Güneş, bulutların arasından kısa bir an görünür, Sonra yeniden uzak bir hatıraya dön...
Bir isim kalır eski bir defterde, Mürekkebi solmuş, anlamı hâlâ canlı. Sayfalar çevrildikçe sesler uzaklaşır, Fakat bazı sessizlikler unutulmaz. Kapının önünde...
Gece, odanın içinde ağırlaşır Masa susar, pencere bekler Dışarıda kimse yoktur Ama kapı hâlâ aralıktır Bir adım atmak düşüncesi Ayaklardan önce yorulur Duvar, ...
Bir ses geçti koridordan Kime ait olduğunu söylemedi Taş zeminde kısa bir yankı Sonra kendi içine döndü İnsan, sustuğu yerde büyür mü Yoksa eksilir mi yavaşça ...
Sandalye gün boyunca boş kaldı Üzerinde tozdan ince bir mevsim Oturacak kişi gelmedi Saat, duvarda kendini tekrarladı Akşam olunca sandalye karardı Oda daha bü...
Yolun sonunda küçük bir ışık vardı Yaklaştıkça yer değiştirdi Taşlar ayak bileklerine konuştu Gökyüzü hiçbir şey açıklamadı Yine de yürüdü insan Çünkü durmak d...
Önce kapı kapandı Sonra odadaki sesler azaldı Bir fincan soğudu masada Adı unutulan bir gün gibi Sonra hiçbir şey olmadı Bu da bir olaydı belki Duvarın içinden...
Dar sokaklarda akşam, bakır bir ışık gibi, Pencerelere yaslanır, suskun ve ağır. Uzakta bir kapı kapanır usulca; Şehir, kendi kalbine çekilir. Kaldırım taşları...