Sessizliğin Kıyısında
Akşam, penceremde ağır bir perde, Gün, avuçlarından ışığı bıraktı. Uzak bir kuş döndü kendi sesine, İçimde eski bir kapı aralandı. Söylenmemiş sözler kaldı mas...
Platforma son eklenen şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
Akşam, penceremde ağır bir perde, Gün, avuçlarından ışığı bıraktı. Uzak bir kuş döndü kendi sesine, İçimde eski bir kapı aralandı. Söylenmemiş sözler kaldı mas...
Sokaklar yıkandı gece boyunca, Çatılarda ince bir serinlik kaldı. Toprağın koynundan yükselen koku, Unutulmuş bir günü yeniden andı. Bir çocuk geçti mavi kapın...
Karanlıkta yanar tek tek evler, Her ışık başka bir hikâye taşır. Birinde ekmek bölünür sessizce, Birinde bekleyen bir kalp konuşur. Ben de pencereme bir yıldız...
Yol dedikleri taş değil yalnız, Bazen bir bakışta başlar yürüyüş. Ardımda bıraktığım gölgelerle Aynı bedende büyür dönüş. Bir rüzgâr değdi yüzüme sabah, Korkul...
Gün, perde aralığından sızarken Bir serçe dokundu sessizliğe. Karanlık, odanın köşesinden çekildi, Işık yer açtı yeni bir dile. Henüz söylenmemiş bütün cümlele...
Akşam, taş duvarlara ince bir gölge bıraktı Uzakta bir kapı kapandı, içimde başka bir kapı açıldı Söylenmemiş sözler, avuçlarımda ısınan küçük taşlardı Bekledi...
Deniz, kıyıya her gelişinde başka bir haber getirdi Bir gün ayrılığın, bir gün dönüşün, bir gün unutmanın haberini Kumlar bütün izleri sakladı; yine de hiçbirin...
Bir avuç toprak taşıdım uzun yolculuklardan Ne diken sordum ne de çiçeğin rengini Yeter ki kök salacak bir sabah, gölgelenmeyecek bir gökyüzü olsun Sonra kalbi...
Sana yazdığım mektubu bir ağacın dalına astım Mürekkep yerine sabahın serinliğini, kâğıt yerine açık göğü kullandım Belki kuşlar okur, belki rüzgâr cümleleri ba...
Gece bütün sesleri yavaşça kendine çekti Sokaklar sustu, pencerelerde yalnızca solgun yansımalar kaldı Ben karanlığı bir son değil, dinlenen bir dünya sandım S...
Gün, taş duvarların ardından çekildi yavaşça, Kırların üstünde solgun bir bakır rengi kaldı. Uzakta bir kuş, unutulmuş bir şarkıyı yokladı, Sonra sessizlik kend...
Köy yolunda duran saat, yıllardır aynı saati Gösterir; rüzgâr değişir, gölgeler uzar. İnsanlar geçer önünden, yüzleri başka başka, Fakat kadranında tek bir bekl...
Yağmur, tarlaların koyu yüzünü yıkadı, Çitlerde ince damlalar titredi bir süre. Toprak, gömülü anıları çıkarır gibi koktu, Bulutlar ağır ağır çekildi gökyüzünde...
Masanın çekmecesinde sararmış bir kâğıt, Yılların sessizliğine katlanmış duruyordu. Mürekkep solmuş, kelimeler birbirine yaklaşmış, Bir elin titrek izi kenarda ...
Kışın ortasında, kuru dalların arasında Bir arı dolaştı, yönünü şaşırmış gibi. Çiçek yoktu; yalnızca donmuş yapraklar Ve göğe bakan boş bir bahçe vardı. Onu iz...
Günün son ışığı duvara ince bir çizgi çizer, Pencerede bekleyen gölgeler adını bilmez. Uzakta bir kuş, sessizliğin cebinden çıkar, Ve akşam, yavaşça odanın için...
Kıyıya yakın evin kapısı rüzgâra açıktı, İçeride tuz kokusu, eski bir harita vardı. Duvarlarda denizin değişken sesi, Masanın üstünde yarım kalmış bir sabah dur...
Yol boyunca dizilmiş taşlara dokundum, Her biri başka bir mevsimi saklıyordu. Birinde yağmurun soğuk parmakları, Birinde öğle güneşinin ağır uykusu vardı. Adım...
Sabah, perde aralığından içeri süzüldü, Masada unutulmuş bir fincanı aydınlattı. Dışarıda ağaçlar, geceyi üzerlerinden silerken, Dünya yeniden başlamayı denedi....
Bahçede artık daha az çiçek vardı, Ama toprak, yağmuru hâlâ hatırlıyordu. Çitin ardında sararmış yapraklar, Sessiz bir takvim gibi üst üste duruyordu. Bir dalı...
Günün kıyısında sustu taş evler, Uzakta bir kuş, göğe ince bir iz bıraktı. İçimde yıllardır kapanmayan pencereler, Akşamın serinliğiyle yeniden aralandı. Bir ı...
Duvarın ardında unutulmuş bir bahçe, Yapraklarla örtülmüş dar bir yol vardı. Her taş, başka bir mevsimden haber verir, Her gölge, kaybolmuş bir adı saklardı. B...
Rüzgâr, çatılardan geçerken Eski bir ezgiyi taşıdı kıyıya. Kim söylemişti, kim beklemişti onu, Bilinmeyen bir gecenin ardında? Deniz karardı, kandiller çoğaldı...
Saat kulesi öğleni vurdu, Meydan bir anlığına durdu. Gölgeler uzadı eski taşlarda, Zaman, kendi yüzüne baktı. Ben cebimde küçük bir mektupla, Kalabalığın içind...