Platforma son eklenen şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
Penceresinde akşamdan kalma bir perde Kapısında yılların eğdiği bir eşik İçeride kimsenin söylemediği sözler Dışarıda tuz kokan uzun bir bekleyiş Bir çocuk res...
Rüzgâr geçti, dallar uzun süre sallandı Sanki görünmeyen bir haber taşıdı Kuru otların arasından yükselen ses Yolunu kaybetmiş bir yolcuyu çağırdı Akşam inerke...
Bu yol kaç ayak sesi saklamıştır Kaç ayrılık düşmüştür taşlarına Her dönemeçte başka bir gökyüzü Her gölgede unutulmuş bir yüz var Yürüdükçe çoğalıyor insanın ...
Öğle sıcağı avluya çöktüğünde Nar ağacı serin bir kapı açar Kırmızı meyveler arasında saklanır Çocukluğun dönmeyen saatleri Bir testi su bekler taşın yanında D...
Kapının önünde bekleyen bir akşam vardı, İçeride suskun sandalyeler, dışarıda yağmur. Adını koyamadığım bütün yolları Bir bavula sığdırıp kendime döndüm. Duvar...
Pusulam kuzeyi değil, eski soruları gösterdi, Her ibrede yarım kalmış bir cümle vardı. Sokaklar çoğaldı önümde, şehir küçüldü; Yürüdükçe kendimden biraz daha uz...
Meydanda binlerce ayak sesi vardı, Hiçbiri birbirine değmeden geçiyordu. Bir çocuk balonunu göğe bıraktı, Herkes başını kaldırdı, kimse konuşmadı. Ben cebimde ...
Gece, pencereye koyu bir mühür bastı, Sokak lambaları uykusuz nöbetçilerdi. Kendime yazdığım mektubu açmadan sakladım; Bazı cümleler okununca eksilir. Sabahın ...
Duvarın dibinde ince bir ışık buldum, Kimse göstermemişti, kendiliğinden doğmuştu. Yıllardır kapalı sandığım bütün pencereler Meğer yalnızca içeriden kilitliymi...
Akşam, pencerenin kenarında duran ince bir su gibi ağırlaştı. İçimde adını bilmediğim bir yol sessizce kendine yer açtı. Sokak lambaları yandı sonra, şehir yüz...
Deniz çekildi, taşlar göründü; her biri başka bir susuştu. Uzakta bir tekne küçüldü, gökyüzü boşluğunu büyüttü. Ben kıyıda, avuçlarımda rüzgâr, bir sesin izini...
Kapıyı açınca kimse yoktu, yalnızca duvara düşen sabah. Bir sandalye, bir fincan, bir de tamamlanmamış ışık. İçimde uzun süredir kapalı bir bahçe vardı. Bugün ...
Elimde eski bir harita, çizgileri yağmurda dağılıyor. Nereye gitsem aynı soru: insan kendine hangi yoldan varıyor? Bir kuş geçti başımın üstünden, yönünü kimse...
Gece, odanın içine yavaşça indi; perdeler bir sırrı sakladı. Masanın üzerinde duran anahtar, açılmamış günleri hatırlattı. Sonra kalbimden bir ışık geçti, çok ...
Sokağın lambası titredi, kimse fark etmedi Bir kâğıda sığmayan cümleler taşıdı cebim Gece, adını söylemeden yanımdan geçti Uzakta bir tren, paslı bir düşünce g...
Pusulam kuzeyi değil, eski bir bakışı gösteriyor Her yön biraz senden, biraz benden eksik Yol dediğin, ayakkabının içinde büyüyen bir soru Bir meydanda durdum,...
Betonun altında unutulmuş bir bahçe var Kökleri, apartmanların gölgelerine uzanıyor Bir çocuk sesi hâlâ çiçeklerin yerini biliyor Sabah olunca kepenkler açılıy...
Bugün sessizliğin rengi koyu bir mavi Pencerenin önünde bekleyen su gibi İçimde kimsenin açmadığı bir kapı duruyor Bir fincan soğudu, saat ilerlemedi Gidenleri...
Şehrin nabzı kaldırımlarda atıyor Her adım, başka bir hayatın kenarına değiyor Vitrinler uykusuz yüzleri çoğaltıyor Gece yarısı denizden tuz kokusu geliyor Büt...
Sokağın ucunda ağırlaşır akşam, camda unutulmuş bir yüz gibi. Bir ev, içindeki sessizliği toplar; kapılar kapanır, kalp açık kalır. Gökyüzü, maviden vazgeçerke...
Masada katlanmış bir harita var, çizgileri uzak yolları saklıyor. Parmağım, hiç gitmediğim kentlerde çocukluğumdan kalma bir ev arıyor. Belki bütün yollar aynı...
Sabah, perdeyi aralayan ince bir el, odaya solgun bir gökyüzü bırakıyor. Masada soğuyan çayın yanında uyanmamış cümleler duruyor. Dışarıda dünya yeniden kurulu...
Yağmur çekilince kaldırımda şehir, yüzünü suya eğiyor. Ağaçların altında biriken gölgeler geçmişten kalan sözler gibi duruyor. Bir çocuk, çamura basıp gülüyor;...
Gece, odaların eşyasını değiştirir, kitaplar daha derin, saat daha uzak. Duvara asılı gölge büyürken sorular sessizce yer değiştirir. Uyumadan önce bir pencere...