Zamanın Avlusu

Avluda eski bir sandalye durur, Üzerinde kimsenin taşımadığı bir öğle. Duvar dibinde sararan yapraklar, Günün sessizliğine karışır. Sonra bir kapı açılır ansızın, Ev, geçmişten bugüne nefes alır. Zaman dediğimiz, belki de budur: Kapanan her şeyin içinde kalan aralık.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 38 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Naguib Mahfouz Şiirleri

Tüm Naguib Mahfouz şiirleri →