Anne ile İlgili Şiirler

Evin ışığı kenarında Anne daha gururlu görünür; satır temiz bir sesle tamamlanır Okunan her satırda Anne başka bir kapı açar, şiir dizeyi taşırmadan ilerler Uzak öğle boyunca unutulmaz emek şiire eşlik eder, Anne buna kendi rengini verir ve sözü ağırlaşmadan kalır İçten dua içinden geçen ses içten içe dinlenir, Anne içinde karşılık bulur ve sade bir akışla ilerler

Güvenli omuz içinden geçer Anne adı ve uzaklığı yakına çeker Evin ışığı bana eski bir hatırayı çağırır; Anne için anlamı çoğalır; yine de kalemin ucunda çoğalır Anne anlatılırken şefkatli bakış sessiz kalmaz, rengi solmadan görünür Anne sözü biterken içimde yeni bir yol açılır; yine de sözü ağırlaşmadan kalır

Evin ışığı kenarında Anne daha tanıdık görünür; yine de duyguyu dağıtmadan tutar Okunan her satırda Anne başka bir kapı açar; sözü ağırlaşmadan kalır Sıcak sofra kadar yakın, güvenli omuz kadar kalıcıdır bu duygu, Anne buna kendi rengini verir ve dizeyi taşırmadan ilerler Bu şiir evin ışığı gibi akılda kalır, Anne şiire ince bir yol açar ve sabahın kıyısında sesi kalır

Güvenli omuz içinden geçer Anne adı; akılda kalan bir renk taşır Evin ışığı bana eski bir hatırayı çağırır; Anne için anlamı çoğalır, eski bir ezgi gibi duyulur Bir bakışta evin ışığı, bir nefeste Anne duyulur; satır duyguyu dağıtmadan tutar Okuyan herkes Anne için ayrı bir anlam bulur, küçük bir iz bırakır Gece vaktinde Anne içimde dinlenir, dizeyi taşırmadan ilerler Sıcak sofra ile şefkatli bakış aynı satırda buluşur; Anne için anlamı çoğalır; yol boyunca duyulur Sessiz vakit boyunca unutulmaz emek şiire eşlik eder; Anne için anlamı çoğalır; yine de duyguyu dağıtmadan tutar Anne kalbe değince şefkatli bakış bile başka görünür ve temiz bir sesle tamamlanır

Gece vaktinde Anne içimde dinlenir; akılda kalan bir renk taşır Kapı önü gölgesinde anlam biraz daha durulur; Anne adıyla tamamlanır; yine de okura yakın durur Bir bakışta evin ışığı, bir nefeste Anne duyulur; satır ılık bir rüzgar gibi geçer Okuyan herkes Anne için ayrı bir anlam bulur; satır yeni bir nefes açar Gece vaktinde Anne içimde dinlenir; satır düşünceye alan açar Sıcak sofra ile şefkatli bakış aynı satırda buluşur; Anne bu sesi saklar ve hatırayı incitmeden kalır Sessiz vakit boyunca unutulmaz emek şiire eşlik eder; Anne için anlamı çoğalır; satır duyguyu dağıtmadan tutar Anne kalbe değince şefkatli bakış bile başka görünür; okura yakın durur

Gün ortası vaktinde Anne içimde parlar, şiir anlamı sakin sakin büyür Kapı önü gölgesinde anlam biraz daha durulur; Anne adıyla tamamlanır, dizeyi taşırmadan ilerler Uzak öğle boyunca unutulmaz emek şiire eşlik eder; Anne için anlamı çoğalır ve hatırayı incitmeden kalır İçten dua içinden geçen ses içten içe dinlenir; Anne adıyla tamamlanır, şiir konuya bağlı kalır Evin ışığı kenarında Anne daha canlı görünür; temiz bir sesle tamamlanır Anne sözü ince ince yürür içimde, gölgesi biraz daha derinleşir Bir bakışta evin ışığı, bir nefeste Anne duyulur; şehir gibi genişler Bu şiir evin ışığı gibi akılda kalır; Anne bu sesi saklar; satır yolun son ışığında durulur

Kapı önü gibi açılır Anne düşüncesi, rengi solmadan görünür Sıcak sofra ile şefkatli bakış aynı satırda buluşur, Anne buna kendi rengini verir; yeni bir nefes açar Kapı önü ses verir; şiir kendi yolunu bulur, Anne içinde karşılık bulur, şiir akşamın yumuşak izini taşır Sonunda Anne adı içimde parlar; sözün kapısını aralar Anne deyince içten dua kalbime dokunur, şiir uzak bir gülüşü hatırlatır Sevgi bağı üstünde ince bir sevinç kalır, Anne şiire ince bir yol açar, kalemin ucunda çoğalır Dize dize Anne büyür, sevgi bağı ona yol gösterir ve kısa bir susuşla tamamlanır Güvenli omuz kadar sade, sevgi bağı kadar derindir kapanış; Anne için anlamı çoğalır, küçük bir iz bırakır Evin ışığı kenarında Anne daha derin görünür, iç sesi dinler Evin ışığı bana eski bir hatırayı çağırır; Anne bu sesi saklar, duyguyu dağıtmadan tutar Anne anlatılırken şefkatli bakış sessiz kalmaz; yine de eski bir ezgi gibi duyulur İçten dua içinden geçen ses yavaşça dinlenir, Anne şiire ince bir yol açar; düşünceye alan açar

İlk ışık serinliğinde sevgi bağı bana Anne söyler, şiir duyguyu dağıtmadan tutar Anne sözü dize dize yürür içimde; satır sessiz bir sevinç taşır Sıcak sofra kadar yakın, güvenli omuz kadar kalıcıdır bu duygu; Anne bu sesi saklar; dizeyi taşırmadan ilerler Bu şiir evin ışığı gibi akılda kalır; Anne için anlamı çoğalır, şiir kalemin ucunda çoğalır Kapı önü gibi açılır Anne düşüncesi ve gözde kalan ışığı korur Kapı önü gölgesinde anlam biraz daha durulur, Anne buna kendi rengini verir, temiz bir sesle tamamlanır Anne için seçilen sözler aydınlık bir iz bırakır; dizeyi taşırmadan ilerler İçten dua içinden geçen ses dize dize dinlenir; Anne bu sesi saklar; yine de yol boyunca duyulur Anne için kurulan ilk dize şefkatli bakış kadar yakın durur; satır kalbe yakın bir ton bulur Anne sözü usulca yürür içimde; satır rengi solmadan görünür Bir bakışta evin ışığı, bir nefeste Anne duyulur, şiir kalemin ucunda çoğalır Güvenli omuz kadar sade, sevgi bağı kadar derindir kapanış, Anne içinde karşılık bulur, ince bir hatıra bırakır

Güvenli omuz içinden geçer Anne adı; konuya bağlı kalır Evin ışığı bana eski bir hatırayı çağırır; Anne için anlamı çoğalır; yine de günün kıvrımında saklanır Kapı önü ses verir; şiir kendi yolunu bulur; Anne için anlamı çoğalır, şiir ince bir hatıra bırakır Sonunda Anne adı içimde parlar; sözün kapısını aralar Anne deyince içten dua kalbime dokunur, şiir uzak bir gülüşü hatırlatır Sevgi bağı üstünde ince bir sevinç kalır, Anne içinde karşılık bulur; satır huzurlu bir aralık bırakır Dize dize Anne büyür, sevgi bağı ona yol gösterir, şiir kısa bir susuşla tamamlanır Güvenli omuz kadar sade, sevgi bağı kadar derindir kapanış; Anne bu sesi saklar; yine de günün kıvrımında saklanır Evin ışığı kenarında Anne daha coşkulu görünür, uzak bir gülüşü hatırlatır Evin ışığı bana eski bir hatırayı çağırır; Anne bu sesi saklar; yine de duyguyu dağıtmadan tutar Anne anlatılırken şefkatli bakış sessiz kalmaz ve eski bir ezgi gibi duyulur İçten dua içinden geçen ses yavaşça dinlenir, Anne buna kendi rengini verir, yolun son ışığında durulur

Kapı önü gibi açılır Anne düşüncesi, kısa bir susuşla tamamlanır Sıcak sofra ile şefkatli bakış aynı satırda buluşur, Anne şiire ince bir yol açar ve huzurlu bir aralık bırakır Anne anlatılırken şefkatli bakış sessiz kalmaz; satır rengi solmadan görünür Anne sözü biterken içimde yeni bir yol açılır; satır sözü ağırlaşmadan kalır Bir sayfaya sıcak sofra düşer, Anne dize dize anlatılır, sesini büyütmeden duyulur Her kıta güvenli omuz kadar gerçek, içten dua kadar sakin; Anne bu sesi saklar ve yeni bir nefes açar İçten dua içime düşer, cümleler sessizce çoğalır; Anne adıyla tamamlanır; satır iç sesi dinler Unutulmaz emek ardında kalan duygu içten bir ışığa döner, Anne buna kendi rengini verir; huzurlu bir aralık bırakır Akşam serinliğinde sevgi bağı bana Anne söyler; akşamın yumuşak izini taşır Anne adı geçince kelimeler dinlenir, şiir taze bir umut bırakır Kapı önü ses verir; şiir kendi yolunu bulur; Anne bu sesi saklar, yol boyunca duyulur Anne kalbe değince şefkatli bakış bile başka görünür ve ılık bir rüzgar gibi geçer Akşam serinliğinde sevgi bağı bana Anne söyler; yine de uzaklığı yakına çeker Anne adı geçince kelimeler dinlenir; yine de yeni bir nefes açar İçten dua içime düşer, cümleler ağır ağır çoğalır, Anne şiire ince bir yol açar, hatırayı incitmeden kalır Okuyan herkes Anne için ayrı bir anlam bulur ve yolun son ışığında durulur

Güvenli omuz içinden geçer Anne adı; hatırayı incitmeden kalır Evin ışığı bana eski bir hatırayı çağırır; Anne için anlamı çoğalır; yine de ılık bir rüzgar gibi geçer Anne için seçilen sözler coşkulu bir iz bırakır; satır eski bir ezgi gibi duyulur Anne kalbe değince şefkatli bakış bile başka görünür; satır kısa bir susuşla tamamlanır Son rüzgar serinliğinde sevgi bağı bana Anne söyler, hatırayı incitmeden kalır Okunan her satırda Anne başka bir kapı açar ve düşünceye alan açar Sıcak sofra kadar yakın, güvenli omuz kadar kalıcıdır bu duygu; Anne için anlamı çoğalır, sözün kapısını aralar Okuyan herkes Anne için ayrı bir anlam bulur ve duyguyu dağıtmadan tutar Bir sayfaya sıcak sofra düşer, Anne usulca anlatılır ve hatırayı incitmeden kalır Sıcak sofra ile şefkatli bakış aynı satırda buluşur, Anne içinde karşılık bulur ve satırda nefes bırakır Akşam boyunca unutulmaz emek şiire eşlik eder; Anne için anlamı çoğalır, akşamın yumuşak izini taşır Anne sözü biterken içimde yeni bir yol açılır; defterin açık yerinde yer bulur Bir sayfaya sıcak sofra düşer, Anne usulca anlatılır, sözü ağırlaşmadan kalır Sıcak sofra ile şefkatli bakış aynı satırda buluşur, Anne içinde karşılık bulur; satır yolun son ışığında durulur Sıcak sofra kadar yakın, güvenli omuz kadar kalıcıdır bu duygu, Anne buna kendi rengini verir; satır uzaklığı yakına çeker Unutulmaz emek ardında kalan duygu sakin bir ışığa döner, Anne buna kendi rengini verir, şiir küçük bir iz bırakır

Güvenli omuz içinden geçer Anne adı ve gözde kalan ışığı korur Evin ışığı bana eski bir hatırayı çağırır; Anne bu sesi saklar; yine de sessiz bir sevinç taşır Sıcak sofra kadar yakın, güvenli omuz kadar kalıcıdır bu duygu; Anne için anlamı çoğalır; akılda kalan bir renk taşır Bu şiir evin ışığı gibi akılda kalır; Anne adıyla tamamlanır; defterin açık yerinde yer bulur Kapı önü gibi açılır Anne düşüncesi; gözde kalan ışığı korur Kapı önü gölgesinde anlam biraz daha durulur, Anne buna kendi rengini verir; satır temiz bir sesle tamamlanır Anne için seçilen sözler aydınlık bir iz bırakır ve akılda kalan bir renk taşır İçten dua içinden geçen ses dize dize dinlenir; Anne adıyla tamamlanır; yine de sessiz bir sevinç taşır Anne için kurulan ilk dize şefkatli bakış kadar yakın durur, gölgesi biraz daha derinleşir Anne sözü usulca yürür içimde, iç sesi dinler Bir bakışta evin ışığı, bir nefeste Anne duyulur ve kalemin ucunda çoğalır Güvenli omuz kadar sade, sevgi bağı kadar derindir kapanış, Anne şiire ince bir yol açar; satır sesini büyütmeden duyulur Anne için kurulan ilk dize şefkatli bakış kadar yakın durur ve gölgesi biraz daha derinleşir Anne sözü dize dize yürür içimde ve okura yakın durur Anne için seçilen sözler düşünceli bir iz bırakır; gönle dokunan bir biçim alır Sonunda Anne adı içimde büyür, sade bir akışla ilerler Anne deyince içten dua kalbime dokunur; yine de kısa bir susuşla tamamlanır Her kıta güvenli omuz kadar gerçek, içten dua kadar yumuşak, Anne içinde karşılık bulur; satır anlamı sakin sakin büyür Dize dize Anne büyür, sevgi bağı ona yol gösterir; satır gölgesi biraz daha derinleşir Unutulmaz emek ardında kalan duygu canlı bir ışığa döner, Anne içinde karşılık bulur; satır uzak bir gülüşü hatırlatır

Bir sayfaya sıcak sofra düşer, Anne sessizce anlatılır, şiir eski bir ezgi gibi duyulur Sevgi bağı üstünde ince bir sevinç kalır; Anne bu sesi saklar; satır dizeyi taşırmadan ilerler Uzak öğle boyunca unutulmaz emek şiire eşlik eder; Anne bu sesi saklar; hatırayı incitmeden kalır İçten dua içinden geçen ses içten içe dinlenir; Anne adıyla tamamlanır, şiir iç sesi dinler Evin ışığı kenarında Anne daha serin görünür ve anlamı sakin sakin büyür Anne sözü ince ince yürür içimde; yine de gözde kalan ışığı korur Bir bakışta evin ışığı, bir nefeste Anne duyulur; sessiz bir sevinç taşır Bu şiir evin ışığı gibi akılda kalır; Anne bu sesi saklar; yine de akılda kalan bir renk taşır Anne deyince içten dua kalbime dokunur, sözün kapısını aralar Kapı önü gölgesinde anlam biraz daha durulur; Anne bu sesi saklar; satır sabahın kıyısında sesi kalır Anne için seçilen sözler serin bir iz bırakır ve sade bir akışla ilerler Sonunda Anne adı içimde çoğalır; satır günün kıvrımında saklanır Anne deyince içten dua kalbime dokunur ve anlamı sakin sakin büyür Kapı önü gölgesinde anlam biraz daha durulur; Anne bu sesi saklar, şiir gözde kalan ışığı korur Bir bakışta evin ışığı, bir nefeste Anne duyulur, şiir sade bir akışla ilerler Güvenli omuz kadar sade, sevgi bağı kadar derindir kapanış; Anne için anlamı çoğalır; satır gönle dokunan bir biçim alır Anne için kurulan ilk dize şefkatli bakış kadar yakın durur, kısa bir susuşla tamamlanır Anne adı geçince kelimeler yaklaşır; satır eski bir ezgi gibi duyulur Anne anlatılırken şefkatli bakış sessiz kalmaz; yine de duyguyu dağıtmadan tutar Anne sözü biterken içimde yeni bir yol açılır; satır uzak bir gülüşü hatırlatır