Bir Başka Sabah
Sabah, masanın üzerinde unutulmuş beyaz bir kâğıt gibi açıldı. Üzerine önce ışık yazıldı, sonra rüzgâr kendi cümlesini ekledi. Ben dışarı çıktığımda sokak boştu, ama gökyüzü kalabalık ve derindi. Her...
Sabah, masanın üzerinde unutulmuş beyaz bir kâğıt gibi açıldı. Üzerine önce ışık yazıldı, sonra rüzgâr kendi cümlesini ekledi. Ben dışarı çıktığımda sokak boştu, ama gökyüzü kalabalık ve derindi. Her...
Bir pencerenin ardında yüzler çoğalır, Her göz, üzerimde başka bir dünya taşır. Kendimi bildiğim kişi olmaktan çıkarıp Sessiz bir görüntüye dönüştürür bakışlar. Ama ben yalnızca görünen değilim, İçim...
Bir mektup saklı eski sandıkta, Mürekkebi solmuş, sözü hâlâ diri. Rüzgâr dolaşır kapı aralığında, Bir adın titreşir evin her yeri. Ne tarih sorarım ne de cevap, Bazı vedalar zamansız büyür. Gönül, ke...
Bozkırın göğsünde açılır sabah, Uzakta ince bir ışık belirir. Yorgun adımlarla yürürken şehir, Bir milletin umudu gibi büyür. Taş yollar altında saklıdır emek, Her yüzün çizgisinde başka bir gün. Yen...
Masanın üzerinde katlanmış bir gökyüzü duruyor Mavi değil artık, yolculuklardan kalma çizgilerle dolu Bir çocuk parmağıyla bulutların yerini değiştiriyor Dışarıda rüzgâr, çatıların arasından geçiyor ...
Deniz, kıyıya bıraktığı köpükle saatlerin sesini değiştiriyor. Bir çocuk kabuğu kulağına götürüyor, uzaklık içinden ince bir yaz geçiyor. Güneş çekilirken taşların üstünden, gölgeler çoğalıyor yan ya...
Akşam, duvarlara ince bir gölge serer, Uzakta bir saat ağır ağır susar. İnsan, kendi içinden geçen yolları dinler, Her adımda başka bir soru belirir, uzar. Gözlerimde kapanmamış bir pencere kalır, Or...
Deniz çekilir, taşlar ortaya çıkar Her biri başka bir güne tanıklık eder Kumda unutulmuş ayak izleri Gidenlerin ardından susmayı öğrenir Ben kıyıda kalan küçük bir sesim Dalgaya değmeden çoğalan Bir ...
Taşlı bir yolda ayak izleri kaldı, Rüzgâr her birini başka yana taşıdı. Gidenin ardında yalnız boşluk değil, Bir avuç gökyüzü de kaldı. Sabah olunca yol kendini topladı, Çimenler eğildi eski adımlara...
Gönül bahçesinde bir yol uzanır, Taşında eski günlerin izi vardır. Bir dal eğilir suya bakarken, Her yaprakta başka bir bekleyiş vardır. Ne gelen bellidir ne giden artık, Kapılar rüzgâra emanet kalmı...
Çocukluğumun evi uzakta, Çatısında yağmurdan kalma izler. Kapısını açan rüzgâr bile İçeride bir ses arar, bekler. Ben her gece başka bir yoldan O sokağın kıyısına varırım. Uyandığımda elimde yalnızca...
Bir yol vardı, haritalara sığmayan, Taşlarında eski adımların sesi. Her dönemeçte başka bir yüz bıraktım, Her yokuşta biraz daha kendim oldum. Şimdi uzakta, yağmurun altında Bir işaret bekliyor sessi...
Bir akşamüstü sustu bütün sokaklar, camda bekleyen ışık, eski bir haberdi. Adını koyamadığım uzak bir şehir kalbimin kıyısında yeniden belirirdi. Yürüdüm, taşların hafızasına basarak, her adımda başk...
Bir takvim yaprağı daha düştü, Masanın kenarında ince bir ses. Giden günler dönmedi geriye, Ama bıraktı avuçlarımda nefes. Şimdi her sabah başka bir renk, Duvarlarda ağır ağır gezinir. İnsan kaybetti...
Bir yol çıkar köyün sessiz ucundan Ayağında toz, gönlünde ışık Her adımda başka bir hatıradan Uzaklar görünür, gökyüzü açık Dönemeçte ardımda kalır evler Bir selam taşırım rüzgârın diliyle Yol uzasa ...
Akşam serinliği iner avluya Bakır taslarda parlar suyun sesi Bir çocuk gülüşü karışır duaya Gölgeye çekilir günün neşesi Yaşlı bir söğüt eğilir kıyıya Dallarında bekler eski zaman Her damla dokunur b...
Bir sabah taş duvarlarda uyandı eski ses, Rüzgâr, uzak yaylalardan taşıdı ince nefes. Toprağın bağrında saklı nice adım, nice iz, Dünü bugüne bağlayan sessiz bir deniziz. Köy yolu akşam olur, kandill...
Taşlı yollardan geçen ayaklar, Geride ince bir toz bırakır. Her dönüşte başka bir gökyüzü, Her durakta yeni bir hatıra vardır. Bir ağaç eğilir yol kenarında, Sanki eski bir dostu selamlar. Gidenin ar...
Saat, duvarda küçük bir kuş gibi durdu, kanatlarını yalnız gece açtı. Annemin elleriyle katlanan gömleklerde sabahın kırışık sesini duydum. Şimdi evde başka bir zaman işliyor, perdeler ışığı tanımakt...
Toprak adımızı bilmeden bekler, Gökyüzü yüzümüzü seçmeden döner. İnsan, iki sonsuzluk arasında Kısa bir nefesle kendini söyler. Bir iz bırakmak isteriz zamana, Oysa zaman izleri de siler. Yine de iyi...